….αντιδράσεις από τους κατοίκους της Οξυάς για τα σχεδιαζόμενα στο χωριό μικρά υδροηλεκτρικά

Αυτή τη φορά με την άσκηση προβλεπόμενων από το νόμο διοικητικών προσφυγών κατά αποφάσεων του Συμβουλίου της Κοινότητας Οξυάς και της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Μουζακίου, που ήδη έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

 

Πιο συγκεκριμένα, στην από 22-11-2019 συνεδρίαση της  Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Μουζακίου και με αφορμή την έγκριση σχεδίου συμφωνητικού, που παρέχει στην ενδιαφερόμενη για την κατασκευή στην Οξυά του μικρού υδροηλεκτρικού «Μελίσσι» εταιρία το δικαίωμα να πραγματοποιήσει εργασίες στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο «Νησιά – Αγία Τριάδα», αποφασίστηκε (κατά πλειοψηφία, μειοψηφούσας της κας Ντούρβα) η διακοπή της κυκλοφορίας στον ίδιο δρόμο για όλο το χρονικό διάστημα πραγματοποίησης αυτών των εργασιών (το οποίο δεν προσδιορίζεται) και η εκτροπή της σε άλλο οδικό άξονα (Βαένια – Παλαιοχώρι – Μελίσσι – Αγία Τριάδα).

 

Παρότι, μάλιστα, είναι ευρέως γνωστά τα προβλήματα του προαναφερόμενου οδικού άξονα, που εξαιτίας της προαναφερόμενης απόφασης αναμένεται να υποδεχθεί την κυκλοφορία σημαντικού αριθμού οχημάτων αν το έργο υλοποιηθεί (κάκιστης βατότητας χωματόδρομος, απόκρημνο έδαφος χωρίς καμία προστασία, απότομες στροφές, επιπλέον χιλιόμετρα, κ.λ.π.), στο συμφωνητικό αναφέρεται ότι μέχρι και τον οικισμό του Παλαιοχωρίου Οξυάς καμία βελτίωση δεν απαιτείται σ’ αυτόν και πως κάποιες βελτιώσεις θ’ απαιτηθούν μόνο για το (μη χρησιμοποιούμενο εδώ και πολλά χρόνια) τμήμα (δασόδρομος) του ίδιου άξονα από Παλαιοχώρι προς Μελίσσι. Επιπλέον, ουδεμία ειδική πρόβλεψη λαμβάνεται για την αναγκαστική διέλευση των οχημάτων μέσα από το ποτάμι της Οξυάς, με το συμφωνητικό ν’ αρκείται ως προς αυτό στον όρο της εκτέλεσης από την ενδιαφερόμενη εταιρία «όσων θα υποδειχθούν σχετικά από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου».

 

Οι έντονες αντιδράσεις των παραβρισκόμενων στην παραπάνω συνεδρίαση Οξυωτών δε είχαν σταθεί ικανές ν’ αποτρέψουν την προαναφερόμενη απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής και του προέδρου αυτής, Δημάρχου Μουζακίου κου Στάθη, ο οποίος, μάλιστα, είχε στερήσει, τότε, το λόγο από εκπροσώπους φορέων του χωριού της Οξυάς, κατηγορώντας τους ότι «λένε βλακείες», ενώ «απαγόρευσε» και τη δημοσιοποίηση φωτογραφιών από τη συγκεκριμένη δημόσια συνεδρίαση, κ.λ.π..

 

Κι όλα τούτα κατά παράβαση όλης της σχετικής με την αδειοδότηση αντίστοιχων έργων νομοθεσίας αλλά και κατά παρέκκλιση από τα καθοριζόμενα στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και την Απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) του προαναφερόμενου έργου, όπου ρυθμίζεται με κάθε λεπτομέρεια η διεξαγωγή της συγκοινωνίας στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο «Νησιά – Αγία Τριάδα» παράλληλα με τις εκτελούμενες για τον εγκιβωτισμό του αγωγού του ανωτέρω έργου εργασίες, χωρίς να υφίσταται καμία, απολύτως, πρόβλεψη για διακοπή της κυκλοφορίας ή για εκτροπή της σε άλλο οδικό άξονα.

 

Κατά της συγκεκριμένης, λοιπόν, και με αριθμό 164/2019 απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Μουζακίου ασκήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 227 ν. 3852/2010 ειδική διοικητική προσφυγή, από τον καταγόμενο από το χωριό της Οξυάς δημοτικό σύμβουλο Μουζακίου Γιώργο Δ. Καραβίδα, τα μέλη του Συμβουλίου Κοινότητας Οξυάς Κων/νο Χαλίλη και Νικόλαο Κούτσικο, το νόμιμα αναγνωρισμένο Σωματείο «Περιβαλλοντική Κίνηση ‘ Εξόρμηση για την Προστασία του χωριού της Οξυάς’ » καθώς και από εκατόν οκτώ (108), ακόμα, Οξυώτες, άμεσα θιγόμενους από τους ανωτέρω σχεδιασμούς.

 

Εξάλλου, με αντίστοιχες αποφάσεις του Συμβουλίου της Κοινότητας Οξυάς την ίδια ημερομηνία (22-11-2019), αποφασίστηκε, κατά πλειοψηφία (Λάμπρος Ευθυμίου –πρόεδρος, Σπύρος Σωτηρίου και Αλέξανδρος Κουτσικουρής – μέλη του Συμβουλίου) :

  • η παροχή σύμφωνης γνώμης για τη – για λόγους σκοπιμότητας, πάντα – μετονομασία του έργου μικρό υδροηλεκτρικό «Κούρα» σε μικρό υδροηλεκτρικό «Αγράμπελη»,
  • η παροχή, επίσης, σύμφωνης γνώμης για «άδεια χρήσης νερού» στην ενδιαφερόμενη για την κατασκευή του συγκεκριμένου μικρού υδροηλεκτρικού εταιρία, χωρίς ν’ αποσαφηνίζεται η τύχη και και ούτε να διασφαλίζονται σημερινά δικαιώματα χρήσης νερού ή αντίστοιχες μελλοντικές ανάγκες,
  • η υπογραφή με την ίδια εταιρία «πλαισίου συμφωνίας», το κείμενο του οποίου δε γνωστοποιήθηκε πριν στα μέλη του Συμβουλίου και ούτε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης δόθηκε σ’ αυτούς αντίγραφο και με το οποίο, χωρίς να διασφαλίζεται τίποτα από τα παραπάνω, καθορίζονται τα «ανταποδοτικά» οφέλη της Κοινότητας Οξυάς, που σε καμία περίπτωση δε θεωρούνται ικανά ν’ αντισταθμίσουν τις συνέπειες και τους κινδύνους από την απώλεια του ελέγχου ή, έστω, τους αδιαμφισβήτητους περιορισμούς στη χρήση του νερού, τόσο για το παρόν όσο και, ειδικά, για το μέλλον του χωριού και των κατοίκων.

 

Κατά των προαναφερόμενων αποφάσεων ασκήθηκε, επίσης, εξ όσων έχουμε πληροφορηθεί, η προβλεπόμενη από το άρθρο 227 ν. 3852/2010 ειδική διοικητική προσφυγή από τους Κούτσικο Βασ. Νικόλαο και Χαλίλη Βαι. Κων/νο, μελών του Συμβουλίου της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς.

 

Η εκδίκαση αρμοδίως των προαναφερόμενων προσφυγών εκκρεμεί. Κι εμείς …… ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!!!

(To άρθρο στάλθηκε από την ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ «ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΞΥΑΣ», νόμιμα αναγνωρισμένο Σωματείο με τη με αριθμό 11/2018 απόφαση Ειρηνοδικείου Καρδίτσας και με 449 εγγεγραμμένους Οξυώτες και καταγόμενους από την Οξυά, ως μέλη).

Τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ) ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας : Αξίζει το εγχείρημα;

Δυναμώνουν όλο και περισσότερο οι προβληματισμοί και οι αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών και των κάθε μορφής φορέων τους απέναντι σε συγκεκριμένες μορφές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), με το ενδιαφέρον να εστιάζεται τον τελευταίο καιρό στην, χάριν της «σωτηρίας του πλανήτη» από την «κλιματική αλλαγή», προωθούμενη εγκατάσταση αιολικών πάρκων, σε πολλά μέρη της πατρίδας μας.

 

Στο απυρόβλητο, ωστόσο, δε μένουν, για τους δικούς τους ξεχωριστούς λόγους,  κι άλλες μορφές ΑΠΕ, έστω κι αν οι αντιδράσεις επ’ αυτών δεν είναι ή δεν προβάλλονται σε τόσο έντονη μορφή. Και τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα συνδεδεμένα στο δίκτυο ηλεκτροδότησης φωτοβολταϊκά πάρκα, τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ), κ.λ.π..

 

Φανερή από την άλλη μεριά και η προσπάθεια ορισμένων κύκλων να παρουσιάσουν ως «οπισθοδρομικό», «οπαδό της γκαζόλαμπας» ή εχθρό του περιβάλλοντος, της ανάπτυξης και της προόδου, οποιονδήποτε πολίτη ή φορέα εκφράζει και την παραμικρή, ακόμα, επιφύλαξη απέναντι στις παραπάνω μορφές ενέργειας, χωρίς, όμως, να προβάλλονται αντικειμενικά και οι λόγοι των προβληματισμών και επιφυλάξεών τους.

 

Λόγοι που καμία σχέση δεν έχουν με δήθεν εκ μέρους των αντιδρούντων διάθεση για «δαιμονοποίηση» και «εξοβελισμό» των ΑΠΕ αλλά με προβληματισμούς αναφορικά με :

  • τα πραγματικά κίνητρα που βρίσκονται πίσω από την προώθησή τους (π.χ. απορρόφηση προγραμμάτων και επιδότηση – περίπου δύο δις ευρώ ετησίως – της όποιας παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, που μετατρέπουν κάποιους σε μεγάλους ή μικρούς εισοδηματίες, πληρωμένους απ’ όλους εμάς τους υπόλοιπους καταναλωτές),
  • τις συνέπειες από την εγκατάσταση και λειτουργία τους (στο περιβάλλον, την κοινωνία, την οικονομία, την απώλεια φυσικού και υδάτινου πλούτου και τις επιπτώσεις της στην παραγωγική διαδικασία, κ.λ.π.),
  • την πραγματική τους δυνατότητα να υλοποιήσουν όλα όσα υπόσχονται για φτηνό και «καθαρό» ρεύμα ή για απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και για μείωση ρύπων στην ατμόσφαιρα,
  • την αδυναμία τους να στηρίξουν αυτόνομα, με ασφάλεια και επάρκεια, το δίκτυο ηλεκτροδότησης, κ.λ.π..

 

Προβληματισμοί και επιφυλάξεις που επιβεβαιώνονται κατά καιρούς και με τοποθετήσεις τόσο αρμόδιων φορέων (όπως ο ΑΔΜΗΕ) όσο και ειδικών επιστημόνων ή και από πρακτικές χωρών του εξωτερικού, απ’ αυτές που αρχικά (βλ. Γερμανία) είχαν πρωτοστατήσει στην εγκατάσταση ΑΠΕ αλλά σήμερα στρέφονται σε άλλες πηγές ενέργειας για κάλυψη των αναγκών τους.

 

Αλλά, καθώς στόχος της παρούσας είναι ν’ αναφερθεί συγκεκριμένα στην προώθηση, στις συνέπειες και στις αρνητικές επιπτώσεις των μικρών υδροηλεκτρικών, ως ανανεώσιμης πηγής ενέργειας, επιβάλλεται να μην επιμείνουμε εδώ περισσότερο σε γενικές αναφορές ή σε άλλες μορφές ΑΠΕ και να επικεντρωθούμε στο συγκεκριμένο αυτό ζήτημα.

 

Τα μικρά υδροηλεκτρικά, λοιπόν, είναι κι αυτά μια μορφή των αποκαλούμενων «Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας» και ένα από τα πιο επιτακτικά, σήμερα, προβλήματα πολλών ορεινών περιοχών της πατρίδας μας. Είναι γεγονός πως όσοι τα προωθούν, έχουν μέχρι στιγμής καταφέρει να κρατήσουν πολύ χαμηλούς τόνους, εμφανίζοντάς τα αρκετά ωραιοποιημένα ή προκαλώντας ακόμα και σύγχυση  στην κοινή γνώμη, ώστε αυτά να παρουσιάζονται αποκλειστικά και μόνο ως μια ήπια μορφή παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Αποτέλεσμα, σημαντική μερίδα φορέων και πολιτών, που δεν έχουν έρθει αντιμέτωποι με το ζήτημα, να μην έχουν αντιληφθεί την πραγματικότητα και τις συνέπειές της.

 

Μια πραγματικότητα που καταδεικνύει πως, όταν αναφερόμαστε σε μικρά υδροηλεκτρικά, δεν πρέπει να τα συγχέουμε είτε ως προς την απόδοση (παραγωγή ενέργειας σημαντικής ισχύος), είτε την ωφελιμότητα (πιθανή ανάπτυξη  τουρισμού με αντίστοιχες θέσεις εργασίας, δημιουργία νέων βιότοπων, συμβολή σε ύδρευση και άρδευση, κ.λ.π.) με τα μεγάλα του είδους, για τα οποία, παρεμπιπτόντως, η ενέργεια που παράγουν (3.060 MW σήμερα) ΔΕΝ υπολογίζεται (ειδικά για τη χώρα μας) ως προερχόμενη από ΑΠΕ!!! Δεν πρέπει, ακόμα, να τα συγχέουμε ούτε με την περιβόητη «αντλησιοταμίευση» (ή, αλλιώς και κατ’ ορισμένους, «αποθήκευση» ενέργειας). Και ούτε, φυσικά, μιλώντας για μικρό υδροηλεκτρικό, εννοούμε ότι πάμε απλά κάτω από μια υδατόπτωση (καταρράκτη) και το στήνουμε. (Θα ήταν, ίσως, ιδανικό αλλά …….δεν!!!!).

 

Ακόμα, η πραγματική εικόνα για τα μικρά υδροηλεκτρικά καμία σχέση δεν έχει μ’ εκείνες τις ωραιοποιημένες που συναντούμε στο διαδίκτυο, όπου δε διακρίνονται ούτε τα φράγματα/εκτρώματα εντός των κοιτών των ποταμών, ούτε τα πραγματικά χιλιόμετρα εκτροπής των νερών από τις κοίτες, ούτε ότι οι επεμβάσεις πραγματοποιούνται εντός δασωμένων εκτάσεων, ούτε ότι τα νερά εξαφανίζονται -κυριολεκτικά, όμως- από τις κοίτες, κ.λ.π..

 

Στην πράξη και μετά από έρευνα σε σχετική νομοθεσία, μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ), αποφάσεις έγκρισής τους (ΑΕΠΟ) αλλά και εμπειρίες και μαρτυρίες από τη λειτουργία τους (όπου τέτοια έχουν ήδη εγκατασταθεί), κ.λ.π., η αναφορά σε μικρά υδροηλεκτρικά σημαίνει :

 

  • Ποσότητα μέχρι και 90% των νερών των ορεινών ρεμάτων και ποταμών εκτρέπεται από την κοίτη τους, με αποτέλεσμα πραγματικοί βιότοποι να καταστρέφονται και προστατευόμενα είδη χλωρίδας και πανίδας, την ύπαρξη των οποίων οι σχετικοί «μελετητές» φροντίζουν ν’ αποκρύπτουν από τις αντίστοιχες μελέτες, να εξαφανίζονται. Υπόψη πως στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων μιλάμε για ποτάμια και ρέματα που ήδη, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, στερούνται επάρκειας υδάτων.

 

  • Εκτροπή των νερών από τις κοίτες των ρεμάτων και ποταμών σε μήκος πολλών χιλιομέτρων, προκειμένου να επιτευχθεί η απαιτούμενη για την παραγωγή ενέργειας υψομετρική διαφορά, με τις ανάλογες συνέπειες σε ποτάμιο και παραποτάμιο οικοσύστημα.

 

  • Φυσικά τοπία και ποτάμια αλλοιώνονται, κοίτες στερεύουν και η εντός ή πλησίον αυτών χλωρίδα και πανίδα εξαφανίζονται, ενώ φράγματα/εκτρώματα ξεφυτρώνουν καταμεσής σε ρέματα και ποτάμια, τα οποία οι «μελετητές» παρουσιάζουν και ως «απόλυτα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον της περιοχής».

 

  • Αυθαίρετες και ανεξέλεγκτες επεμβάσεις στο περιβάλλον, που συνεπάγονται η επίκληση δήθεν υφιστάμενων δρόμων εκεί που τέτοιοι δεν υπάρχουν, η μη οριοθέτηση πριν την αδειοδότηση της κοίτης των υπό επέμβαση ρεμάτων και ποταμών, κ.λ.π..

 

  • Πενιχρά «αντισταθμιστικά» και «ανταποδοτικά» οφέλη για δικαιούχους καταναλωτές (όπως αυτά ύψους εννέα ευρώ, με βάση την τελευταία σχετική ΚΥΑ), ή και για δήμους, καταφεύγουν, όμως, σε αγωγές για να διεκδικήσουν όσα δικαιούνται και τις εμπλεκόμενες εταιρίες ν’ ανταπαντούν κι αυτές με αγωγές, αρνούμενες τις υποχρεώσεις τους. Αντίθετα, οι ειδικοί φόροι υπέρ ΑΠΕ, όπως το ΕΤΜΕΑΡ, είναι πολλαπλάσιοι και τους καταβάλλουμε ΑΜΕΣΑ και ΟΛΟΙ ΜΑΣ, μέσω των λογαριασμών ενέργειας.

 

  • Αδιαμφισβήτητη, μέσω των «αδειών χρήσης νερού», που η πολιτεία χορηγεί σε ιδιώτες, δέσμευση υδάτινων πόρων (ορεινών πηγών) και ορατός ο μέσω αυτών κίνδυνος ιδιωτικοποίησής τους. Τέτοιοι στόχοι και προθέσεις αναδεικνύονται ξεκάθαρα και από δηλώσεις υποψήφιων «επενδυτών», όπως το «όποιος θέλει νερό για τον κήπο του, τώρα πρέπει να έρθει σε μένα… εγώ έχω τώρα τα δικαιώματα!!!» και πως «θα προέχει πάντα η λειτουργία της επιχείρησής μου», έναντι των όποιων αναγκών ενδιαφερόμενων, ιδίως δε μελλοντικών τέτοιων. Κίνδυνος που μεγιστοποιείται αν αναλογιστούμε πως η συγκεκριμένες άδειες μπορούν να μεταβιβαστούν και, άρα, να καταλήξουν στα χέρια λίγων.

 

  • Απόπειρες καταπάτησης ιδιωτικών περιουσιών, που αντιμετωπίζονται ως δασικές εκτάσεις.

 

  • Παραβάσεις της εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας ή και λοιπές παρατυπίες, όπως η αδειοδότηση ΜΥΗΕ με βάση άδειες παραγωγής που έχουν λήξει, η μη εφαρμογή της ευρωπαϊκής Οδηγίας 2000/60 για την προστασία των Υδάτων και η μη σύμφωνη μ’ αυτή «οικολογική παροχή» (η ελάχιστη, δηλαδή, ποσότητα νερού που πρέπει ν’ απομένει στην κοίτη), η με σκοπό την αδειοδότηση του έργου χρήση μη επικαιροποιημένων υδρολογικών δεδομένων καθώς και τέτοιων από περιοχές μη σχετικές με το έργο, η χρήση διάφορων άλλων ανακριβών στοιχείων, κ.λ.π.. Παραβάσεις και παρατυπίες για τις οποίες οι «επενδυτές», όταν διαπιστώνουν πως ανακαλύπτονται, απαντούν : «Ε, και τι να κάνουμε τώρα; Την πήραμε την άδεια… Κρίμα δεν είναι να μη γίνει το έργο;».

 

  • Πλήρης άγνοια των τοπικών κοινωνιών για όσα σε βάρος τους έχουν μεθοδευτεί και μεθοδεύονται, με την όποια μαζί τους διαβούλευση να περιορίζεται στις «γνωμοδοτήσεις» αρμόδιων οργάνων (τοπικά και δημοτικά συμβούλια) ή απλών προσώπων (βλ. «εκπρόσωπος κοινότητας», σε κοινότητες κάτω των τριακοσίων κατοίκων).

 

     Και όλα αυτά έναντι απόδοσης κατά μέσο όρο δύο (2) περίπου MW για κάθε μικρό υδροηλεκτρικό και με ανώτατο στόχο (ταβάνι) τα 350 MW πανελλαδικά, ποσότητα που δεν κρίνεται σημαντική, ιδιαίτερα αν κανείς αναλογιστεί την εγκαταστημένη ισχύ ηλεκτρικής ενέργειας σήμερα στη χώρα μας (περίπου 20 GW) σε σχέση με τις πραγματικές της ανάγκες σε ενέργεια (περίπου 6 GW) καθώς και ότι ήδη από το 2013, τουλάχιστο, έχουν επιτευχθεί όλοι οι σχετικοί με την ενέργεια στόχοι (όπως το γνωστό 20-20-20), που από διεθνείς συνθήκες η χώρα μας υποχρεούται να εκπληρώσει.

 

Και με τις προοπτικές προώθησης κάθε μορφής παραγωγικής διαδικασίας (όπως κτηνοτροφία, διάφορες καλλιέργειες) ή και λοιπών μορφών ανάπτυξης της υπαίθρου (όπως εναλλακτικός τουρισμός) να εγκαταλείπονται, εξαιτίας της δέσμευσης του απαραίτητου για όλα αυτά υδάτινου δυναμικού, και τους εναπομείναντες στα χωριά μας κατοίκους να αναγκάζονται να καταφύγουν κι αυτοί  στ’ αστικά κέντρα.

 

Απέναντι, λοιπόν, στα διλήμματα, που με συγκεκριμένο στόχο και πολύ μεθοδευμένα ορισμένοι θέτουν, εμφανίζοντας τα μικρά υδροηλεκτρικά ως έναν (ακόμα) τρόπο «προστασίας του περιβάλλοντος» και «σωτηρίας» του πλανήτη από την «κλιματική αλλαγή», ας αναλογιστούμε :

 

  • Είναι η προερχόμενη από μικρά υδροηλεκτρικά ενέργεια αρκετή και ικανή ν’ αντισταθμίσει την περιβαλλοντική καταστροφή, που, στο όνομα κι εδώ της προστασίας του περιβάλλοντος, αυτά τα ίδια προκαλούν;
  • Υποκαθιστά η συγκεκριμένη ενέργεια αντίστοιχη από συμβατικές πηγές, εξαφανίζοντας παράλληλα ή μειώνοντας, έστω, ανάλογο περιβαλλοντικό κόστος των τελευταίων, σε βαθμό που να την καθιστά περιβαλλοντικά και οικονομικά συμφέρουσα ή, μήπως, και τα μικρά υδροηλεκτρικά αποτελούν απλά ένα μέσο «απορρόφησης» ευρωπαϊκών προγραμμάτων και κερδοσκοπίας ορισμένων, από τις «επιδοτήσεις» που απολαμβάνουν;
  • Πόσο θεμιτό είναι να χρησιμοποιείται η ενέργεια ως το όχημα για την υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων δέσμευση δημόσιας γης και λοιπού εθνικού πλούτου και ποια, άραγε,  ποσότητα ενέργειας από μικρά υδροηλεκτρικά θα ήταν ικανή ν’ αντισταθμίσει τις συνέπειες από τη δέσμευση και τον μέσω αυτής κίνδυνο ξεκάθαρης ιδιωτικοποίησης του ορεινού υδάτινου δυναμικού μας, με τις επιπτώσεις που αυτό θα έχει στην επιβίωση των τοπικών κοινωνιών και στην παραγωγική διαδικασία;

 

Ας προβληματιστούμε …..

Γιώργος Δ. Καραβίδας,

νομικός Α.Π.Θ. – Υπ/τγος (ε.α.) Νομικού Σώματος Ε.Δ., δημοτικός σύμβουλος και αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Μουζακίου Καρδίτσας, πρώην πρόεδρος και νυν μέλος ΔΣ Πολιτιστικού Συλλόγου Οξυάς Καρδίτσας, ιδρυτικό μέλος και μέλος ΔΣ περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», ιδρυτικό μέλος Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων.

Οξυά Καρδίτσας : Το παραμελημένο αλλά και στοχοποιημένο, πλέον, ορεινό χωριό του Δήμου Μουζακίου ….

…..που στοχοποιείται με την αρωγή αυτών των ίδιων των διοικούντων του, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν βαλθεί να το προσφέρουν βορά στις ορέξεις των «επενδυτών» της «πράσινης ανάπτυξης». Επενδυτών που έχουν γεμίσει το χωριό και τη γύρω απ’ αυτό περιοχή από σχέδια και άδειες με μικρά υδροηλεκτρικά και αιολικά πάρκα, τάζοντας «ανταποδοτικά», για τα οποία Δήμος και Κοινότητα τρέχουν με προθυμία και καμάρι να υπογράψουν τα σχετικά συμφωνητικά. Κι αυτό σε βάρος του φυσικού και υδάτινου πλούτου του χωριού, που με το συγκεκριμένο τρόπο δεσμεύουν για την εξυπηρέτηση σχεδίων και συμφερόντων διάφορων  «επενδυτών», υποσκάπτοντας όχι μόνο το μέλλον και τις προοπτικές του αλλά κι αυτή την ίδια την επιβίωσή του.

 

Δύο συνεδριάσεις (τυχαίο; Κρίνετέ το μόνοι σας) αυτοδιοικητικών οργάνων έλαβαν χώρα την Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019, για την Οξυά. Μία στην έδρα του Δήμου, στο Μουζάκι, όπου συνεδρίασε η Οικονομική Επιτροπή για να εγκρίνει την υπογραφή συμφωνητικού με την εταιρία που ενδιαφέρεται για την κατασκευή του μικρού υδροηλεκτρικού «Μελίσσι», και μία αυτή του Συμβουλίου της Κοινότητας για ν’ αποφασίσει για την υπογραφή «πλαισίου συμφωνίας» με την εταιρία που ενδιαφέρεται για την κατασκευή του υδροηλεκτρικού «Κούρα».

 

Δύο συνεδριάσεις καθοριστικές για την τύχη του χωριού της Οξυάς, αφού τόσο ο Δήμαρχος Μουζακίου κος Θεοφ. Στάθης όσο και ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Κοινότητας κος Λάμπρος Ευθυμίου, που σε κάθε ευκαιρία τους δηλώνουν ότι «τα έχουν βρει όλα υπογεγραμμένα» και πως δεν περνά τίποτα από το χέρι τους, είχαν εδώ τη δυνατότητα να σταματήσουν τη διαδικασία αδειοδότησης των προαναφερόμενων έργων. Κάτι που όφειλαν να κάνουν, συμμεριζόμενοι την ανησυχία και τις αντιδράσεις των Οξυωτών και οδηγώντας το χωριό σε λαϊκή συνέλευση, ώστε να ληφθούν μέσα απ’ αυτή οι σχετικές αποφάσεις, όπως εδώ και καιρό ζητούν οι Οξυώτες με τους φορείς τους αλλά και ο ίδιος ο νόμος το ορίζει.

 

Δεν το έκαναν όμως!!! Αντίθετα, έδειξαν περίσσεια προθυμία και βιασύνη να προωθήσουν τα σχέδια των «επενδυτών», αδιαφορώντας στις εκκλήσεις και τις διαμαρτυρίες των Οξυωτών, όπως αυτές εκφράζονται εδώ και καιρό μέσα από αρμόδιους φορείς του χωριού αλλά και όπως εκφράστηκαν με τη δυναμική παρουσία τους και στις δύο προαναφερόμενες συνεδριάσεις.

 

Παρουσία την οποία τόσο ο κος Δήμαρχος Μουζακίου όσο και ο πρόεδρος της Κοινότητας Οξυάς προσπάθησαν να υποβαθμίσουν με κάθε τρόπο, με αποκορύφωμα την κατά τη συνεδρίαση της Οικονομικής Επιτροπής απρόκλητη, ωμή και απροκάλυπτη απόπειρα του κου Δημάρχου να προσωποποιήσει το θέμα, στοχοποιώντας σχετικά τον καταγόμενο από την Οξυά εκλεγμένο δημοτικό σύμβουλο κο Γιώργο Δ. Καραβίδα, στον οποίο, μάλιστα, απαγόρεψε (!!) να μιλήσει και να εκφράσει τις θέσεις του ως εκπρόσωπος φορέων του χωριού, κατηγορώντας τον, επιπλέον, πως «λέει βλακείες» και «παρασύρει κόσμο».

 

Κι αν περιμένατε φωτογραφίες από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση…. χάσατε!! Παρά το δημόσιο χαρακτήρα της, αυτές απαγορεύτηκαν, επίσης (!!!), από τον κο Δήμαρχο. Για να μη φανεί, προφανώς, η ένταση που δημιουργήθηκε από την αδιαφορία του να συμμεριστεί τις ανησυχίες των Οξυωτών τόσο για τις ανυπέρβλητες δυσκολίες που θα προκληθούν από τη διακοπή της κυκλοφορίας στο δρόμο Μουζάκι (Νησιά) – Αγία Τριάδα, κατά την εκτέλεση των προαναφερόμενων έργων, και την εκτροπή της προς Βαένια – Παλαιοχώρι – Μελίσσι, κ.λ.π.,  όσο και για την τύχη και το μέλλον του χωριού και των ιδίων.

 

Ένα μέλλον που όλοι τους έχουν αντιληφθεί πως κινδυνεύει από την παραχώρηση της χρήσης του νερού σε ιδιώτες «επενδυτές», αφήνοντας ανεπηρέαστα, όπως με απόλυτη καθαρότητα και σαφήνεια προκύπτει από τις αδειοδοτικές Πράξεις των αντίστοιχων «έργων», μόνο τα «νόμιμα υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού (ύδρευσης, άρδευσης)», τέτοια, δηλαδή, που κανείς στην Οξυά (όπως, προφανώς, και στ’ άλλα ορεινά χωριά) ΔΕΝ διαθέτει.

 

Και με τον πρόεδρο της Κοινότητας, σε απόλυτη σύμπνοια με τον κο Δήμαρχο, ν’ ακολουθεί την ίδια μ’ αυτόν τακτική, απαιτώντας από τους παριστάμενους στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Οξυώτες να μην εκφραστούν πριν την απόφαση του Συμβουλίου και απαγορεύοντας εντελώς τούτο σε κάποιους άλλους. Και, επιπλέον, να προσπαθεί να πείσει για τη σημαντικότητα των «ανταποδοτικών» για το χωριό,  μη αντιλαμβανόμενος ούτε τις καταστρεπτικές τους επιπτώσεις για τη μελλοντική προοπτική του και τον κίνδυνο να μην απομείνει κανένας σ’ αυτό για να τα απολαύσει ούτε και ότι το χωριό δεν αποτελείται μόνο απ’ όσους έρχονται για λίγες μέρες το Πάσχα ή το Καλοκαίρι, αφού υπάρχουν και Οξυώτες που ζουν μόνιμα σ’ αυτό ή και απ’ αυτό, η επιβίωση των οποίων κινδυνεύει άμεσα από τα ανωτέρω προωθούμενα σχέδια.

 

Και, ακόμα, να λησμονεί ο ίδιος ότι, πέρα από τις «σκληρές διαπραγματεύσεις» με τις «εταιρίες» για ελάχιστες δεκάδες χιλιάδες ευρώ με αντάλλαγμα το φυσικό και υδάτινο πλούτο (δηλαδή το ίδιο το μέλλον) του χωριού μας, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι πραγματικής ανάπτυξής του, όπως αυτός με το πρόγραμμα «Φιλόδημος», που, έστω και την τελευταία στιγμή, εξασφαλίζει στο χωριό μας χρηματοδότηση 500.000 ευρώ για έργα ασφαλτόστρωσης (500.000 ευρώ για μόλις 1.600 μέτρα ασφάλτου, βέβαια, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία….). Τέτοιες, όμως, διεκδικήσεις απαιτούν όραμα, προγραμματισμό, σχέδιο, και δουλειά. Δύσκολα πράγματα, κατά πως φαίνεται….

 

Για την ιστορία να σημειωθεί πως Δήμαρχος Μουζακίου και πρόεδρος Οξυάς «πέρασαν», με την «πλειοψηφία» τους,  τα αντίθετα στη θέληση και το συμφέρον των Οξυωτών σχέδιά τους για το χωριό. Στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου υπέρ των συγκεκριμένων σχεδίων ψήφισαν οι Δήμαρχος κος Στάθης, ο αντιδήμαρχος κος Πούπης, και οι δημοτικοί σύμβουλοι κ.κ. Πατσιαούρας (από Βατσουνιά) και Γκινής Επαμεινώνδας ενώ ενάντια, συμμεριζόμενη τις θέσεις των Οξυωτών, ψήφισε η επικεφαλής της μειοψηφίας κα Ντούρβα.

 

Στη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Κοινότητας, τώρα, υπέρ των ίδιων σχεδίων, που παραχωρούν σε ιδιώτες το φυσικό και υδάτινο πλούτο του χωριού μας με απρόβλεπτες συνέπειες για το ίδιο και τους κατοίκους του,  ψήφισαν ο πρόεδρος Λάμπρος Ευθυμίου και οι τοπικοί σύμβουλοι Σπύρος Σωτηρίου και Αλέξανδρος Κουτσικουρής, ενώ ενάντια, συμμεριζόμενοι και τις ανησυχίες των συγχωριανών τους, ψήφισαν οι τοπικοί σύμβουλοι Νικόλαος Κούτσικος και Κων/νος Β. Χαλίλης.

 

Και ο αγώνας, φυσικά, συνεχίζεται. Με μεγαλύτερο όπλο τη διαπίστωση ότι οι Οξυώτες αντιλαμβάνονται όλο και περισσότερο τον κίνδυνο που διατρέχει το χωριό και τους ίδιους και δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Το ξέρουμε καλά πως τα δυσκολότερα είναι μπροστά μας αλλά το ξαναλέμε…. Περίπατο στον τόπο μας δε θα κάνει κανένας απ’ εκείνος που επιβουλεύονται το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών μας. Και όσοι τους υποστηρίζουν, θα έρθουν, αργά ή γρήγορα, αντιμέτωποι και με τη δυσμενή πραγματικότητα αλλά και με τους Οξυώτες που θα την αντιμετωπίζουν.

 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ «ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΗΣ ΟΞΥΑΣ»,

νόμιμα αναγνωρισμένο Σωματείο με τη με αριθμό 11/2018 απόφαση Ειρηνοδικείου Καρδίτσας, με 449 Οξυώτες – μέλη.

 

Μικρά υδροηλεκτρικά και αιολικά πάρκα : Ορισμένοι εξακολουθούν ν’ αγνοούν και να υποτιμούν νόμους και τοπική κοινωνία

Ένταση και αντιδράσεις επικράτησαν στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Κοινότητας Οξυάς, την 26-10-2019, κατά τη συζήτηση θέματος αναφορικά με αίτημα της εταιρίας Sentry Technology, που ενδιαφέρεται να κατασκευάσει στην Οξυά το μικρό υδροηλεκτρικού «Κούρα», για το οποίο οι κάτοικοι του χωριού αντιδρούν από την πρώτη στιγμή που το πληροφορήθηκαν.

 

Κατά τις σχετικές ανακοινώσεις του προέδρου του Συμβουλίου κου Λάμπρου Ευθυμίου η εταιρία ζητά από το Συμβούλιο της Κοινότητας να γνωμοδοτήσει σε αιτήματά της για  μεταβολή της ονομασίας του έργου από «Κούρα» σε «Αγράμπελη» καθώς και για να χορηγηθεί στην ίδια «άδεια χρήσης νερού».

 

Για το περιεχόμενο και τις συνέπειες της «άδειας χρήσης νερού» υπέρ ιδιωτών επιχειρηματιών έχουμε κι άλλες φορές δημόσια αναφερθεί. Εδώ θ’ αρκεστούμε απλά, γι’ ακόμα μία φορά, στη δήλωση  ενός εξ αυτών πως «όποιος θέλει νερό για τον κήπο του τώρα πρέπει να έρθει σε μένα», φροντίζοντας ν’ αποσαφηνίσει, παράλληλα, πως «θα προέχει πάντα η λειτουργία της επιχείρησής μου». Δηλώσεις που φανερώνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις των «επενδυτών» αλλά και της πολιτείας (δυστυχώς) για την αδιαμφισβήτητη υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων δέσμευση του υδάτινου δυναμικού του τόπου μας, με ότι αυτό συνεπάγεται για την επιβίωση και το μέλλον του, αφού, με δεσμευμένο ή παραχωρημένο σε ιδιωτικά συμφέροντα το φυσικό και υδάτινο πλούτο του, κάθε μορφή παραγωγικής διαδικασίας εξαφανίζεται και κάθε μορφή πραγματικής ανάπτυξης εκμηδενίζεται.

 

Και στη θέση τους μένουν τα πολυσυζητημένα αλλά πενιχρά «αντισταθμιστικά» των παραπάνω έργων, που απασχολούν ιδιαίτερα τους τοπικούς άρχοντες, των οποίων ο νους είναι αποκλειστικά στραμμένος σ’ αυτά που αναμένουν να λάβουν (αν και όταν το λάβουν και όσο πενιχρά κι αν είναι αυτά) αλλά καθόλου δε σκέφτονται τι είναι αυτά που δίνουν και τη σημασία τους για το μέλλον του τόπου μας.

 

Όλα, λοιπόν, τούτα, σε συνδυασμό και με τις μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές επιπτώσεις των προαναφερόμενων έργων, που, για ασήμαντη και μη αναγκαία για τη χώρα μας παραγωγή ενέργειας,  αναμένεται να μεταβάλλουν οριστικά το τοπίο και τη φυσιογνωμία του τόπου μας, έχουν προκαλέσει την ανησυχία των Οξυωτών, που αποφάσισαν ν’ αντιδράσουν με κάθε νόμιμο τρόπο.

 

Τελικά, η συζήτηση των προαναφερόμενων αιτημάτων της ενδιαφερόμενης εταιρίας, κάτω και από τις αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν από παραβρισκόμενους στο Συμβούλιο Οξυώτες, αναβλήθηκε. Κι αυτό θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο να εκφράζουμε σήμερα τη χαρά και την ικανοποίησή μας για τη συγκεκριμένη απόφαση, αν δεν υπήρχε ένα, μάλλον, ανησυχητικό προηγούμενο.

 

Και μιλάμε γι’ αυτό με το αιολικό στη θέση «Αέρας – Αφεντικό» του Δήμου Μουζακίου και την απαιτούμενη εντός των ορίων του χωριού μας και κοντά σε κατοικημένη περιοχή κατασκευή υποσταθμού υψηλής τάσης. Ήταν πριν ένα, ακριβώς, χρόνο που το τότε Τοπικό Συμβούλιο, με πρόεδρο και τότε το σημερινό κο Λάμπρο Ευθυμίου, ανέβαλλε, εξαιτίας αντιδράσεων Οξυωτών και πάλι, τη συζήτηση αιτήματος της ενδιαφερόμενης εταιρίας για παροχή θετικής γνώμης για το έργο, προκειμένου, όπως στο Συμβούλιο είχε δηλωθεί αλλά και στο οικείο πρακτικό είχε καταχωρηθεί (βλ. υπ αριθμ. 8/27-10-2018 απόφαση), να προηγηθεί «διαπραγμάτευση» με την εταιρία.

 

Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, με σχετική επιστολή του ο πρόεδρος της Οξυάς, προτίμησε, χωρίς να ξανασυζητήσει το θέμα στο τότε Τοπικό Συμβούλιο, να γνωστοποιήσει στο Δήμο και, μέσω αυτού, και στην ενδιαφερόμενη εταιρία την «επιθυμία» του να «συνεργαστεί» έναντι «αντισταθμιστικών» και συγκεκριμένα έναντι ασφαλτόστρωσης δρόμου δύο χιλιομέτρων (!!!!!) και ετήσιων ανταλλαγμάτων 5.000 ευρώ. Τόσο φαίνεται πως αποτιμά την αξία του χωριού του!!!

 

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω, η ενδιαφερόμενη για το παραπάνω αιολικό πάρκο εταιρία προχωρά σήμερα κανονικά τη διαδικασία ανανέωσης/τροποποίησης της περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου, μετά και την κατάθεση αρμοδίως αντίστοιχου αιτήματός της, χωρίς τις απαιτούμενες από το νόμο γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Κοινότητας Οξυάς και του Δημοτικού Συμβουλίου Μουζακίου, θέμα που, με σχετική ερώτηση του δημοτικού συμβούλου Γιώργου Καραβίδα, τέθηκε υπόψη του Δημάρχου Μουζακίου κου Φάνη Στάθη κατά τη συνεδρίαση της 30-10-2019, με τον ίδιο, όμως, να ….σφυρίζει αδιάφορα, παρά τα με απόλυτη σαφήνεια οριζόμενα στη σχετική νομοθεσία.

 

Σε ότι μας αφορά …..ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ!!!! Με την τοπική κοινωνία του χωριού μας, που ορισμένοι συνεχίζουν ν’ αγνοούν και να υποτιμούν, στο πλευρό μας. Και θυμίζουμε πως, όπως και στον κο Δήμαρχο Μουζακίου εκθέσαμε σε πρόσφατη συνάντηση μαζί του, πάγια θέση μας για τα παραπάνω ζητήματα αποτελεί η σύγκλιση της κατά το νόμο προβλεπόμενης «Λαϊκής Συνέλευσης» των κατοίκων. Μια συνέλευση, όμως, που τόσο ο κος Δήμαρχος όσο και ο πρόεδρος του χωριού της Οξυάς, αποφεύγουν να πραγματοποιήσουν……

 

  • Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς»
  • Λαογραφικός Αρχαιολογικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας»

 

Στο Δήμαρχο και στο Δασαρχείο Μουζακίου οι κάτοικοι της Οξυάς

εκφράζοντας την αντίθεσή τους στα προωθούμενα στο χωριό τους μικρά υδροηλεκτρικά

 

Μετά την ιδιαίτερα πετυχημένη και αποτελεσματική συνάντηση που  πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 13-10-2019, στο καφενείο της Αγίας Τριάδας Οξυάς, κάτοικοι του χωριού και εκπρόσωποι της Περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς» καθώς και του Λαογραφικού, Αρχαιολογικού και Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού, επισκέφθηκαν, μετά από προγραμματισμένο ραντεβού, το Δήμαρχο και τη Δασάρχη Μουζακίου.

 

Στις παραπάνω συναντήσεις τους οι προαναφερόμενοι κάτοικοι και εκπρόσωποι  Φορέων εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην κατασκευή των προωθούμενων στο χωριό τους μικρών υδροηλεκτρικών, τονίζοντας την ανάγκη να τηρηθεί απαρέγκλιτα η σχετική νομοθεσία, κάτι για το οποίο δήλωσαν πως θα επαγρυπνούν,  καθώς και ότι, σε κάθε περίπτωση, δεν πρόκειται ν’ ανεχθούν καμία παρέκκλιση από τις σχετικές αδειοδοτικές αποφάσεις των έργων αλλά και τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, στις οποίες αυτές βασίστηκαν.

 

Ιδιαίτερα στον Δήμαρχο Μουζακίου κο Θεοφάνη Στάθη εκφράστηκε η, με βάση στοιχεία των προαναφερόμενων Φορέων, καθολική, σχεδόν, αντίθεση των Οξυωτών στην προώθηση και κατασκευή των προαναφερόμενων έργων, που απορρέει πρωτίστως από τον ορατό – και με βάση αντίστοιχα και πάλι στοιχεία – κίνδυνο απώλειας του υδάτινου πλούτου του χωριού, αλλά και τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που, με βάση γνωματεύσεις αρμόδιων επιστημόνων και φορέων, θα επέλθουν από τα ίδια έργα στο περιβάλλον και το οικοσύστημα της περιοχής.

 

Τονίστηκε, ακόμα, η έλλειψη οποιασδήποτε έγκαιρης ενημέρωσης στους κατοίκους και αντίστοιχης διαβούλευσης μαζί τους, τα ιδιαίτερα σοβαρά και για μεγάλο χρονικό διάστημα προβλήματα που θ’ ανακύψουν στη συγκοινωνία  των Οξυωτών, αν, τελικά, τα έργα υλοποιηθούν, ότι αδειοδότηση των ίδιων έργων βασίστηκε εν πολλοίς σε ανακριβή στοιχεία, όπως αυτά που αφορούν στο πλάτος του δρόμου που προορίζεται για τον εγκιβωτισμό του αγωγού εκτροπής, στη μη ύπαρξη θιγόμενης πανίδας και ιχθυοπανίδας στην περιοχή και στο ποτάμι, στον υπολογισμό της οικολογικής παροχής (ελάχιστη ροή στην κοίτη του ποταμού μετά την εκτροπή), στη δήθεν ύπαρξη κατάλληλου οδικού δικτύου για πρόσβαση στην υδροληψία αλλά και την όδευση του αγωγού εκτροπής κατά μήκος του ποταμού, κ.λ.π..

 

Τέλος, στους ισχυρισμούς του κου Δημάρχου πως θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα «ανταποδοτικά» από το έργο, επισημάνθηκε πως, με βάση και πάλι στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει, δε θεωρούν κανένα «ανταποδοτικό» αλλά ούτε και καμία ποσότητα παραγόμενης ενέργειας από μικρό υδροηλεκτρικό ικανά ν’ αντισταθμίσουν, τόσο για το χωριό όσο και για τον ίδιο το Δήμο, τους κινδύνους και τις συνέπειες από την απώλεια ή τους περιορισμούς, έστω, της χρήσης του υδάτινου δυναμικού, ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι εμπειρίες από άλλες περιοχές δείχνουν ξεκάθαρα τόσο τη μη συμμόρφωση των εμπλεκόμενων εταιριών σε όσα υπόσχονται ή γραπτώς συμφωνούν όσο και την απροθυμία της ίδιας της πολιτείας να εφαρμόσει τους σχετικούς νόμους.

 

  • Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς»
  • Λαογραφικός Αρχαιολογικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας

Απορούμε….τι δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό !!!!

(Από παρέμβαση της «Περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς»)

Παραλάβαμε πρόσφατα τη νέα τροποποιημένη και «αναδιατυπωμένη» (!!!) απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων για το μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση «Μελίσσι» Οξυάς του Δήμου Μουζακίου, ΠΕ Καρδίτσας.

 

Από τις πρώτες αλλαγές της «αναδιατύπωσης» που διαπιστώσαμε ήταν ότι το «…η λειτουργία του έργου θα διακόπτεται στα χρονικά διαστήματα που δε θα εξασφαλίζονται οι ανάγκες της περιοχής….» αντικαταστάθηκε από το «….να καλύπτονται κατά προτεραιότητα του έργου τα νομίμως υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού στην περιοχή ….».

 

Το επαναλαμβάνουμε : Μόνο τα «νομίμως υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού», πλέον!!! Κι αυτά να μην είναι, άλλο «εξασφαλισμένα» αλλά  απλά να «καλύπτονται», λέει, «κατά προτεραιότητα»!!!

 

Αυτό, βέβαια, απλά σημαίνει πως όσοι δεν έχουμε αιτηθεί αρμοδίως και δε μας έχει χορηγηθεί επισήμως «άδεια χρήσης νερού» για να ποτίζουμε το χωράφι μας (…και αργότερα για να πίνουμε, ίσως;), απλά «χάσαμε»!!! Εκτός, βέβαια, κι αν το «έργο» δε γίνει.

 

Απορούμε….τι δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό !!!! Τι δεν έχει γίνει ακόμα κατανοητό, συγχωριανοί μας!!!

 

Αλλά, μην ανησυχείτε…Η φωτογραφία δεν είναι από το χωριό μας…δείχνει απλά το μέλλον του, αν εμείς το επιτρέψουμε…

 

Άραγε, τι έχουν να πουν τώρα όσοι πριν κάμποσο καιρό ισχυρίζονταν πως εμείς λέγαμε …. «βλακείες» στον κόσμο; Τι λένε τώρα όσοι έδωσαν και εξακολουθούν να δίνουν τη συγκατάθεσή τους για το συγκεκριμένο «έργο» (αλλά και για άλλα παρόμοια); Με ποια «ανταποδοτικά» και ποια χρηματικά ποσά θεωρούν ότι μπορεί να «αντισταθμιστεί» η απώλεια των δικών μας δικαιωμάτων επί του φυσικού και δημόσιου αγαθού του νερού, που αποτελεί πηγή ζωής για εμάς και τα παιδιά μας;

 

Εμείς, πάντως, συνεχίζουμε!!! Και ενημερώνουμε τα μέλη μας αλλά και όλους τους συγχωριανούς μας πως έχοντας υπόψη σχετικές αποφάσεις των Οξυωτών, όπως αυτοί έχουν εκφραστεί μέσα από θεσμοθετημένα όργανα και αντίστοιχες διαδικασίες,  αλλά και σε εκτέλεση όσων στο Καταστατικό μας ορίζονται καθώς και της σχετικής εντολής της πρώτης Γενικής μας Συνέλευσης (Μάιος 2018) προς το νεοκλεγέν Διοικητικό μας Συμβούλιο, ξεκινούμε δικαστικό αγώνα για την ακύρωση των σχετικών διοικητικών Πράξεων των αρμόδιων Αρχών. Το αποτέλεσμα αμφίβολο αλλά σίγουρα αξίζει να το προσπαθήσουμε.

 

Υφίσταται, όμως, και ανάγκη οικονομικής συμβολής όσων δύνανται καθότι τα έξοδα είναι πάρα πολλά και ορισμένοι συγχωριανοί μας έχουν συμβάλει ήδη για την κάλυψη ίδιων ή και άλλων σχετικών με την υπόθεση δαπανών πολύ πέρα απ’  όσο τους αναλογεί. Για όποιον, λοιπόν, μπορεί να βοηθήσει οικονομικά : Λογαριασμός GR 07 0110 4190 0000 4190 0172 481 της Εθνικής Τράπεζας, στο όνομα του Σωματείου μας (Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς»),ή σε οποιονδήποτε από τα μέλη του Διοικητικού μας Συμβουλίου.

 

Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς», νόμιμα αναγνωρισμένο Σωματείο με τη με αριθμό 11/2018 απόφ. Ειρηνοδ. Καρδίτσας

 

ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΟΛΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΗ ΘΕΣΗ «ΑΕΡΑΣ – ΑΦΕΝΤΙΚΟ»

(Άρθρο της Περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς»)

Σίγουρα δεν πανηγυρίζουμε (αφού ξέρουμε πως άλλοι είναι που έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι), ωστόσο, η εξέλιξη έχει και ΘΑ ΕΧΕΙ τη σημασία της.

Πρόκειται για το αιολικό πάρκο στη θέση «Αέρας – Αφεντικό» των Δήμων Μουζακίου και Αργιθέας, ο σταθμός παραγωγής του οποίου σχεδιάζεται εντός του χωριού της Οξυάς, και για το οποίο κάποιοι πριν λίγο καιρό ισχυρίζονταν δημόσια πως «όλα έγιναν και προχωρούν νόμιμα»…..

Για το συγκεκριμένο, λοιπόν, αιολικό πάρκο είχε χορηγηθεί αρμοδίως τον περασμένο Αύγουστο στην ενδιαφερόμενη εταιρία παράταση της «άδειας εγκατάστασης».

Με βάση, ωστόσο, τα στοιχεία του φακέλου, τα οποία ζητήσαμε και μελετήσαμε σε συνδυασμό και με την ισχύουσα νομοθεσία, κρίναμε πως δεν πληρούνταν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της παραπάνω παράτασης, οπότε ασκήθηκε εναντίον της η προβλεπόμενη από το νόμο «ιεραρχική προσφυγή», με τη συνδρομή και του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων, που τη συνυπέγραψε. Με τη συγκεκριμένη προσφυγή ζητήσαμε την ανάκληση της σχετικής με την παράταση διοικητικής Πράξης, προβάλλοντας τους αντίστοιχους λόγους μας.

Και η εξέλιξη μας δικαίωσε, αφού η παράταση της «άδειας εγκατάστασης» ανακλήθηκε αρμοδίως (υπ. Αριθμ. Οικ. 2412/210624/12-12-18 Απόφ. Συντονιστή Αποκεντρ. Διοίκ. Θεσσαλίας/Στερ. Ελλάδας), γεγονός που αποδεικνύει αφενός την προχειρότητα με την οποία ορισμένοι έχουν δρομολογήσει την καταστροφή των βουνών μας, ισχυριζόμενοι, μάλιστα, πως ενεργούν καθόλα νόμιμα, αφετέρου την απαξίωση με την οποία αντιμετωπίζουν την αγωνία και τις αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και των φορέων τους.

 

Ως περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς» (νόμιμα αναγνωρισμένο Σωματείο) δηλώσαμε εξ αρχής και δηλώνουμε πως, σε συνεργασία και με άλλους τοπικούς φορείς αλλά και πανελλαδικά κινήματα,  θα υπηρετούμε πιστά τους σκοπούς για τους οποίους συσταθήκαμε και οι οποίοι αφορούν και στην ανάσχεση εγκατάστασης έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην περιοχή μας (αιολικά, μικρά υδροηλεκτρικά), με την τήρηση της νομιμότητας να είναι ο ελάχιστος εξ αυτών.

 

Και τούτο γιατί εξ αρχής εκφράσαμε και εκφράζουμε ανοιχτά τις επιφυλάξεις μας για τα συγκεκριμένα έργα, η ασήμαντη ενεργειακή συμβολή των οποίων εκτιμούμε πως δε μπορεί, σε καμία περίπτωση, ν’ αντισταθμίσει τη μη αναστρέψιμη και χωρίς λόγο περιβαλλοντική καταστροφή του τόπου μας αλλά και την, εξαιτίας αυτής και σε συνδυασμό και με την απώλεια φυσικού και υδάτινου πλούτου της περιοχής, ζημιά στην τοπική (και όχι μόνο) οικονομία, γεγονός που μας υποχρεώνει να συνεχίσουμε να είμαστε σε επιφυλακή και ετοιμότητα για ανάλογες, όπως και η παραπάνω, αντιδράσεις.

 

Αναμένουμε, λοιπόν, τις εξελίξεις…

 

      Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς»

Αιολικό πάρκο Δρακότρυπας (θέση «Αέρας – Αφεντικό») Αόριστη και παρωχημένη η επιχειρηματολογία του Γενικού Δντή του Αγροτικού Συνεταιρισμού

Εδώ και ένα περίπου μήνα δημοσιεύθηκε στον έντυπο και ηλεκτρονικό τοπικό Τύπο παρέμβαση της περιβαλλοντικής Κίνησης «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», με την οποία καλούνταν κάθε αρμόδιος φορέας να δημοσιοποιήσει  τεκμηριωμένα και κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο τα όποια οφέλη πρέπει να αναμένουν οι τοπικές κοινωνίες της περιοχής με τους κατοίκους τους από τα αδειοδοτημένα αιολικά πάρκα στις θέσεις «Προφήτης Ηλίας Οξυάς» και «Αέρας – Αφεντικό» του Δήμου Μουζακίου.

 

Και πριν λίγες, μόλις, μέρες διαβάσαμε σε μερίδα του ηλεκτρονικού τοπικού Τύπου άρθρο του Γενικού Διευθυντή του Αγροτικού Συνεταιρισμού Δρακότρυπας κου Ηλία Μπάλλα, σχετικά με το αιολικό πάρκο στη θέση «Αέρας – Αφεντικό», όπου ο ίδιος προσπαθεί να παρουσιάσει τα οφέλη του συγκεκριμένου έργου για τους συνεταιριστές και για την τοπική κοινωνία.

 

Αν και πουθενά στο συγκεκριμένο άρθρο δεν αναφέρεται ευθέως ότι αυτό δημοσιεύεται ως απάντηση στην προηγούμενη δική μας παρέμβαση, μόνο και μόνο απ’  όσα μ’ αυτό δημοσιοποιούνται, θεωρούμε απαραίτητη την εκ νέου παρέμβασή μας, με σκοπό την όσο το δυνατό πληρέστερη ενημέρωση των συνδημοτών μας αλλά και των κατοίκων της περιοχής.

 

Και πρώτα απ’ όλα οφείλουμε να αντιπαρέλθουμε τα περί σκοπιμοτήτων ή μη, όπως στο άρθρο, αναφέρεται, όσα περί της ιστορίας του Συνεταιρισμού σ’ αυτό εξιστορούνται (την οποία, κατά τα λοιπά, σεβόμαστε απολύτως) αλλά και τα περί των ενεργειών του συντάκτη του άρθρου κατά την πορεία και εξέλιξη της αδειοδότησης του έργου, αφού αυτά αφορούν αποκλειστικά και μόνο το Συνεταιρισμό που εκπροσωπεί και τις σχέσεις μεταξύ των μελών του.

 

Κατά τα λοιπά, όσοι διάβασαν το άρθρο θα διαπίστωσαν και ότι αυτό μιλά για «ορισμένους φίλους», λέει, που αντιδρούν στην κατασκευή του αιολικού πάρκου στη θέση «Αέρας – Αφεντικό» αλλά και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, γενικότερα, παραβλέποντας ο συντάκτης του πως ολόκληρη η τοπική κοινωνία του νομού μας (και όχι μόνο) με σύσσωμους τους φορείς και τις προσωπικότητές της, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των πολιτικών κομμάτων διά των τοπικών τους οργανώσεων, έχει ξεσηκωθεί  ενάντια στα αιολικά πάρκα (αλλά και σε άλλες μορφές ΑΠΕ). Μιλά το άρθρο και ο συντάκτης του για ανάπτυξη της περιοχής μέσω του συγκεκριμένου έργου τη στιγμή που κάτοικοι και φορείς ανησυχούν για τις επιπτώσεις του στην πραγματική ανάπτυξη του τόπου και το ίδιο το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο (ΕΒΕ) του νομού εκφράζει δημόσια τους φόβους του για επερχόμενο κοινωνικό και οικονομικό μαρασμό από αντίστοιχα σχεδιαζόμενα στο νομό μας έργα.

 

Αποσιωπά  το άρθρο πως οι όποιες δικές μας αλλά και όλων όσων αντιδρούν σε παρόμοια έργα ανησυχίες δεν περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο στην  μη αναστρέψιμη και μεγάλης έκτασης καταστροφή του περιβάλλοντος, στην οποία το άρθρο επικεντρώνεται (και το οποίο περιβάλλον, σημειωτέον, δεν το αποτελούν μόνο  τα δέντρα και οι θάμνοι),  αλλά εστιάζονται και στη διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου μας και στην παραχώρηση ή δέσμευση του φυσικού του πλούτου σε συγκεκριμένα συμφέροντα, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

 

Δεν επιδοτούνται σήμερα, αναφέρει το άρθρο, τα αιολικά πάρκα, αποσιωπώντας και πάλι  πως αυτό αφορά μόνο τα νέα έργα του είδους (αν και εφόσον, φυσικά, έχει απομείνει ακόμα κάποια βουνοκορφή μας ελεύθερη) και όχι τα «ώριμα», όπως κι αυτό στη θέση «Αέρας – Αφεντικό» του Δήμου μας.

 

Κανείς δε μπορεί ν’ αμφισβητήσει τα χωριά φαντάσματα στην περιοχή της Πτολεμαΐδας, που δημιουργούνται από την εξόρυξη του λιγνίτη για την παραγωγή ενέργειας και στα οποία το άρθρο αναφέρεται. Τούτο, όμως,  δε σημαίνει πως στα χωριά αυτά θα πρέπει να προστεθούν κι άλλα, π.χ. τα δικά μας, τα οποία, σε περίπτωση υλοποίησης των σχεδιαζόμενων έργων, μόνο στη μορφή τους θα διαφέρουν ως «φαντάσματα» από εκείνα της Πτολεμαΐδας.

 

Ωστόσο, αναρωτήθηκε, άραγε, ο συντάκτης  του άρθρου γιατί να χρησιμοποιούμε ακόμα λιγνίτη και να υπάρχουν τα «χωριά φαντάσματα» της Πτολεμαΐδας, όταν εδώ και 25 τουλάχιστο χρόνια έχουμε (και επιδοτούμε αδρά) αιολικά και ανεμογεννήτριες (αλλά και πολλές ακόμα ΑΠΕ); Την απάντηση εδώ τη δίνουν οι ίδιοι οι αρμόδιοι φορείς, όπως η ΡΑΕ και ο ΑΔΜΗΕ, που βεβαιώνουν ότι τα αιολικά και οι ανεμογεννήτριες, εξαιτίας της «κουτουρού» και «στοχαστικής»  ενέργειας που παράγουν, δεν μπορούν  να ηλεκτροδοτήσουν με πληρότητα και ασφάλεια  και, άρα, δε μπορούν να υποκαταστήσουν και το λιγνίτη (ούτε και καμία άλλη συμβατική μορφή παραγωγής ενέργειας).

 

Μιλά το άρθρο για ατυχήματα και καταστροφές σε ορυχεία αποσιωπώντας τα ατυχήματα, και τις πυρκαγιές από τις ανεμογεννήτριες (https://www.youtube.com/watch?v=TnxmzJkUIQU) , που σε πολλές περιπτώσεις είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή τεράστιων εκτάσεων δασών αλλά και τις επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στην ανθρώπινη υγεία, για τις οποίες μιλούν, πλέον, όλο και περισσότεροι επιστήμονες.

 

Και μπορεί για τους πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος, που διέρχονται μέσα από τα σπίτια της περιοχής μας, να μην αντιδράσαμε, πράγματι, πριν κάμποσα χρόνια αλλά μπορεί αυτό να χαρακτηριστεί σήμερα σοβαρό επιχείρημα υπέρ των αιολικών πάρκων στην περιοχή μας; Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε πως και εδώ όχι μόνο δεν υπήρξε καμία ενημέρωση αλλά όλα έγιναν και πάλι «στα μουλωχτά», μέχρι σημείου να καταπατηθούν – κατά πως λέγεται – ακόμα και ιδιοκτησίες.

 

Αναφέρεται το άρθρο σε παραδείγματα χωρών της Ευρώπης  που εγκαθιστούν πολλές ΑΠΕ στο έδαφός τους, παραλείποντας, ωστόσο, ν’ αναφέρει και τις πραγματικές πηγές από τις οποίες οι ίδιες χώρες ηλεκτροδοτούνται. Και ενώ προβάλλει, για παράδειγμα, τη Γερμανία, που μας εξάγει ανεμογεννήτριες, ως μία από τις χώρες όπου ευδαιμονούν οι ΑΠΕ και τα αιολικά, παραβλέπει ν’ αναφέρει ότι η συγκεκριμένη χώρα ηλεκτροδοτείται από λιθάνθρακα, λιγνίτη, πυρηνικά, αέριο και βιομάζα (επίσημα στοιχεία μπορεί κανείς εύκολα ν’ αντλήσει από το διαδίκτυο).

 

Και όσον αφορά τα οφέλη, τώρα από το έργο οφείλουμε, κατ’ αρχήν, να διαχωρίσουμε αυτά του Συνεταιρισμού, τα οποία δε μας αφορούν,  απ’ αυτά της τοπικής κοινωνίας. Και για τα τελευταία το άρθρο δεν κάνει καμία σαφή και συγκεκριμένη αναφορά, όπως ακριβή ποσά αντισταθμιστικών ωφελημάτων, συγκεκριμενοποίηση ανταποδοτικών, προσδιορισμός αριθμού τυχόν μόνιμων θέσεων απασχόλησης (που με βάση δικά μας στοιχεία υπάρχουν αποκλειστικά και μόνο στις χώρες παραγωγής των ανεμογεννητριών και ουδόλως αφορούν τις δικές μας τοπικές κοινωνίες), κ.λ.π.. Το μόνο συγκεκριμένο που αναφέρεται είναι κάποιο χρηματικό ποσό της τάξης των 180.000 ευρώ ετησίως, του οποίου, ωστόσο, η προέλευση κι ο ακριβής σκοπός ουδόλως προσδιορίζονται  και το οποίο, ακόμα κι αν θεωρηθεί πως υπάρχει, ελαχιστοποιείται μπροστά στην προοπτική του επιμερισμού του στα τέσσερα δικαιούμενα χωριά και τους κατοίκους τους, εκτός του ότι καμία ασφαλιστική δικλείδα δεν υφίσταται, που να εξασφαλίζει πως η κάθε δημοτική αρχή θα επενδύει τα συγκεκριμένα ποσά στα χωριά όπου θα λειτουργεί το έργο και προς όφελος των εκεί τοπικών κοινωνιών.

 

Διαφεύγει, ακόμα, στο συντάκτη του άρθρου πως κι αυτό το χωριό «θαύμα», που ακούει στο όνομα Ανάβρα και το οποίο επικαλείται, σήμερα, παρότι έχει ακόμα τις ανεμογεννήτριές του, μετατράπηκε σ’ ένα χωριό «φάντασμα», σε σχέση με το παρελθόν του.

 

Και, για να έχουμε πλήρη εικόνα και να γίνει απόλυτα κατανοητό σε όλους μας ότι ακόμα κι αν δίνουν – σε ορισμένους – ένα, παίρνουν απ’ όλους μας δέκα, ας μην ξεχνάμε πως όλοι μας ως καταναλωτές καταβάλουμε στη ΔΕΗ, μέσω των λογαριασμών της από 150 μέχρι και 200, περίπου, ευρώ ετησίως (ποσό που αντιστοιχεί σε μια τετραμελή οικογένεια) το γνωστό μας, πλέον, «Ειδικό Τέλος Μεταφοράς Αερίων Ρύπων» (αλλιώς ΕΤΜΕΑΡ). Και τούτο δεν προορίζεται για τίποτα άλλο παρά για την εξασφάλιση των εγγυημένων τιμών, με τις οποίες ο διαχειριστής του «συστήματος» «απορροφά κατά προτεραιότητα» το «κουτουρού» και «στοχαστικό» ρεύμα που του «εκχέουν» τα αιολικά (αλλά και άλλες μορφές ΑΠΕ) και που, όπως και παραπάνω αναφέρθηκε, δε μπορεί από μόνο του να στηρίξει το δίκτυο και να ηλεκτροδοτήσει με ασφάλεια, με ότι αυτό παραπέρα συνεπάγεται.

 

Γι αυτούς, λοιπόν, τους λόγους (αλλά και για όλους όσους κατά καιρούς υποστηρίξαμε και δημοσιοποιήσαμε) εκφράζουμε κι εμείς,  ως μια μερίδα μόνο της τοπικής κοινωνίας του νομού μας– και θα συνεχίσουμε να εκφράζουμε με κάθε νόμιμο τρόπο – τη διαφωνία μας στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων σε οποιοδήποτε από τα βουνά της περιοχής μας. Και τούτο επειδή το μόνο που έχουν ν’ αντιτάξουν τα συγκεκριμένα «έργα» απέναντι στις σοβαρότατες και μη αναστρέψιμες περιβαλλοντικές, οικονομικές, κοινωνικές, κ.λ.π. επιπτώσεις τους και τον επαπειλούμενο εξαιτίας τους οικονομικό και κοινωνικό μαρασμό του τόπου μας, είναι η έντονα αμφισβητούμενη ενεργειακή τους επάρκεια, χρησιμότητα και ωφελιμότητα και τα πενιχρά, αν όχι ανύπαρκτα στην πράξη, αντισταθμιστικά και ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και τους κατοίκους τους, που σε καμία περίπτωση δεν «αντισταθμίζουν» τις μη αναστρέψιμες αρνητικές επιπτώσεις των ίδιων έργων.

 

  • Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς»
  • Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την προστασία των Αγράφων

Αιολικά πάρκα στο Δήμο Μουζακίου ……καιρός να μας ενημερώσουν και λίγο!!!

Πολύς, το λέμε για ακόμα μία φορά, τελευταία ο θόρυβος και οι αντιδράσεις για τις σχεδιαζόμενες «επενδύσεις» σε αιολικά πάρκα, που αφορούν άμεσα και περιοχές του νομού μας, γεγονός που έχει αναγκάσει πολλούς φορείς, δημόσια πρόσωπα και απλούς πολίτες αλλά και τα ίδια τα πολιτικά κόμματα (δια των αρμόδιων τοπικών τους οργάνων) να εκφράσουν δημόσια την αντίθεσή τους στα συγκεκριμένα σχέδια.

 

Αντίθεση που βασίστηκε, βέβαια, και στ’ αντίστοιχα επιχειρήματα, όπως αυτά της αδυναμίας των ανεμογεννητριών και των αιολικών πάρκων αλλά και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), γενικότερα, να μας ηλεκτροδοτήσουν -υποκαθιστώντας το λιγνίτη και τις λοιπές «βρώμικες» πηγές ενέργειας, της αδυναμίας να φέρουν την πραγματική και αειφόρα ανάπτυξη στον τόπο, της μη ύπαρξης πραγματικών ανταποδοτικών ή αντισταθμιστικών ωφελημάτων για τον τόπο και τους καταναλωτές, τη δέσμευση του φυσικού και υδάτινου πλούτου του τόπου μας υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων, τη διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής στις τοπικές μας κοινωνίες, του αποκλεισμού από πραγματικές και προσαρμοσμένες στη φυσιογνωμία της κάθε περιοχής δυνατότητες ανάπτυξης μελλοντικά, κ.λ.π..

 

Κύριο θέμα της παρούσας παρέμβασής μας τα αιολικά πάρκα που έχουν μέχρι σήμερα αδειοδοτηθεί στο Δήμο Μουζακίου. Και μιλάμε γι’ αυτά στις θέσεις «Προφήτης Ηλίας Οξυάς» και «Αέρας – Αφεντικό» των Δήμων Μουζακίου και Αργιθέας, ο σταθμός παραγωγής του οποίου σχεδιάζεται εντός δασικής έκτασης του χωριού της Οξυάς. Έργα τα οποία ο Δήμαρχος Μουζακίου επιμένει να προωθεί, παρότι σε σχετικό άρθρο του στον τοπικό Τύπο έχει και ο ίδιος αναγνωρίσει εν πολλοίς τη σημερινή ενεργειακή αναποτελεσματικότητα της αιολικής ενέργειας καθώς και άλλων μορφών ΑΠΕ. Έργα που σχεδιάστηκαν χωρίς να προηγηθεί καμία ουσιαστική και πραγματική διαβούλευση με τους κατοίκους ή την ελάχιστη, έστω, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ενημέρωσή τους. «Λαϊκές Συνελεύσεις», υποχρεωτικές από το νόμο για παρόμοια θέματα, δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ, ενώ αντίστοιχες για το χωριό μας υποσχέσεις του Δημάρχου Μουζακίου και του προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς παρέμειναν ….υποσχέσεις.

 

Οι αναμενόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις για την περιοχή από τα συγκεκριμένα έργα τεράστιες και ήδη ορισμένοι συνδημότες μας, παρατηρώντας τις απλές διανοίξεις δρόμων στην κορυφή της Καράβας, που για «δοκιμαστικές» – όπως πληροφορηθήκαμε – εργασίες πραγματοποιήθηκαν, μιλούν για «ισοπέδωση» των κορυφογραμμών, κ.λ.π…..  Που να ’ξεραν, βέβαια, πως αυτό που τώρα βλέπουν δεν αντιστοιχεί ούτε σε χιλιοστά μ’ αυτά που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν ….

 

Κατά καιρούς έχουμε ακούσει τη δημοτική αρχή αλλά και άλλους υποστηρικτές τους να εκθειάζουν τα συγκεκριμένα έργα και να τα προβάλλουν ως έργα «πνοής» και «ανάπτυξης» για τον τόπο, που «θα καταπολεμήσουν την ανεργία», «θ’ αποφέρουν οφέλη για την τοπική κοινωνία,  τους καταναλωτές», κ.λ.π..

 

Αντί τούτων, ωστόσο, ερχόμαστε αντιμέτωποι με «συμφωνίες», που αποφέρουν στα χωριά μας «δώρα» τύπου παιδικών χαρών, ή με «καταπολέμηση της ανεργίας» μέσω  …0,4 (!!!) μόνιμων θέσεων εργασίας (βλ. ΜΠΕ αιολικού Προφήτης Ηλίας Οξυάς), προοριζόμενες, μάλιστα,  για τη «συντήρηση και λειτουργία του έργου» (άρα απαιτείται εξειδικευμένο προσωπικό, που μάλλον δε θα είναι από την περιοχή), ή με χρηματικά ποσά των…..9,36 ευρώ ετησίως ως «αντισταθμιστικό» όφελος ανά δικαιούχο καταναλωτή (βλ. σχετική απόφαση ΥΠΕΝ, έτος 2017, με την οποία διανέμονται 17,6 εκατ. ευρώ, ως δικαιούμενα κατά το νόμο αντισταθμιστικά οφέλη από ΑΠΕ για τα έτη 2010 μέχρι και 2014, σε  376.000 δικαιούχους), κ.λ.π..

 

Και, φυσικά, μην ξεχνάμε και το γνωστό μας «ΕΤΜΕΑΡ» (όσοι δεν το γνωρίζουν ας κοιτάξουν στο πίσω μέρος ενός λογαριασμού της ΔΕΗ), που όλοι εμείς οι καταναλωτές καταβάλουμε ως φόρο για τις «επιδοτήσεις» που απολαμβάνουν οι «επενδυτές» σε έργα ΑΠΕ, όπως τα αιολικά πάρκα, και που για μια τετραμελή οικογένεια υπολογίζεται να ξεπερνά τα εκατόν πενήντα (150) ευρώ ετησίως.

 

Θεωρούμε, λοιπόν, πως όλοι μας, ειδικά μετά απ’ όλα όσα παραπάνω αναφέρθηκαν, δικαιούμαστε να πληροφορηθούμε, με ακρίβεια και με συγκεκριμένους και βασισμένους σε πραγματικά στοιχεία αριθμούς, ποια είναι τα αναμενόμενα οφέλη για την τοπική μας κοινωνία και ξεχωριστά για εμάς τους καταναλωτές από τα ανωτέρω προωθούμενα στο Δήμο μας αιολικά πάρκα. Έχουμε δικαίωμα να γνωρίζουμε έναντι ποιων ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΩΦΕΛΗΜΑΤΩΝ (και χρηματικών ποσών) και όχι γενικών εξαγγελιών περί δήθεν «ανάπτυξης», «καθαρής ενέργειας», «καταπολέμησης ανεργίας», «αντισταθμιστικών ωφελημάτων», κ.λ.π., δεσμεύεται υπέρ ιδιωτικών συμφερόντων ο φυσικός πλούτος της περιοχής μας, με τις όποιες δυσμενείς επιπτώσεις αυτό επιφέρει στην τοπική οικονομία και κοινωνία, και σχεδιάζεται όλη αυτή η τεράστια (και κατ’ εμάς χωρίς λόγο) περιβαλλοντική καταστροφή, ώστε να κρίνουμε ανάλογα και την ωφελιμότητα και χρησιμότητα των συγκεκριμένων έργων για το τόπο μας ή και τη Χώρα.

 

Καλούμε, λοιπόν, κάθε αρμόδια Αρχή ή φορέα (όπως Δήμο Μουζακίου, ενδιαφερόμενη εταιρία, κ.λ.π.) να παράσχουν στην τοπική κοινωνία, αναλυτικά αλλά και πλήρως διευκρινισμένα και τεκμηριωμένα, τα ανωτέρω συγκεκριμένα στοιχεία, για τα οποία επιφυλασσόμαστε, στα πλαίσια του διαλόγου και της πλήρους ενημέρωσης, αν χρειαστεί, να επανέλθουμε με τα αντίστοιχα, εννοείται, επιχειρήματα.

 

Τυχόν δε αδιαφορία στο συγκεκριμένο αίτημά μας, ας εκτιμηθεί ανάλογα από την τοπική κοινωνία και κάθε προβληματισμένο συνδημότη μας…

 

Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς» (αναγνωρισμένο κατά νόμο Σωματείο με τη με αριθμό 11/2018 Διάταξη Ειρηνοδικείου Καρδίτσας)

 

 

Δείτε/διαβάστε τι λέει!!!

Αντικίνητρα, λέει, για όσους Δήμους, κ.λ.π. δεν τάσσονται υπέρ των ΑΠΕ!!! Πόσο δημοκρατικό, εεε; Αντικίνητρα για όσους δεν προτιμούν τις ΑΠΕ και, από την άλλη «επιδοτήσεις» για τις ΑΠΕ και «κατά προτεραιότητα»  απορρόφηση της όποιας (….και αν και όποτε…..) παραγόμενης απ’ αυτές ενέργειας!!!!

…αντί, λοιπόν, για αντικίνητρα σε όσους Δήμους τάσσονται κατά των ΑΠΕ,   μήπως θα ήταν καλύτερος  και δικαιότερος ο «ελεύθερος ανταγωνισμός» μεταξύ ΑΠΕ και των όποιων άλλων μορφών παραγωγής ενέργειας,  χωρίς «κίνητρα», «αντικίνητρα», «κατά προτεραιότητα απορρόφηση ενέργειας» και «επιδοτήσεις» προς οποιαδήποτε κατεύθυνση,  και ν’ αφήσουμε τον καταναλωτή (ιδιώτη, καταστηματάρχη, βιομήχανο, κ.λ.π.)  να επιλέγει ελεύθερα; Άλλωστε οι ΑΠΕ  (τζάμπα αέρας, ήλιος και νερό) θα μπορούν, λογικά,  να προσφέρουν και πιο φτηνή ενέργεια… Οπότε, τι θα έχουν να φοβηθούν; (Μήπως το ότι είναι ανίκανες να ηλεκτροδοτήσουν πραγματικά και μας πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες;)

Τα αειφορικά έργα όλοι τα θέλουμε… Αναρωτιέμαι, ωστόσο, τι σχέση έχουν τα αιολικά και οι λοιπές ΑΠΕ μ’ αυτά;

Κι εμείς λέμε «ναι στην απεξάρτηση από τις ρυπογόνες, «καρκινογόνες» πηγές ενέργειας». Τα αιολικά και οι άλλες ΑΠΕ μπορούν να μας τα προσφέρουν; ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ περίτρανα και ΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ από ειδικούς επιστήμονες και αρμόδιες αρχές (και της χώρας μας) πως ΟΧΙ!!!

Νέες θέσεις εργασίας για τη νεολαία …Ναι, υπάρχουν….0,04 μόνιμες θέσεις εργασίας για κάθε MW αιολικών (αυτό λένε οι μελέτες τους)… κι αυτές για τη λειτουργία και συντήρηση του έργου… Απαιτείται, δηλαδή, προσωπικό εξειδικευμένο, που – μάλλον –  θα περιλαμβάνεται «πακέτο» στην αγορά των ανεμογεννητριών και θα δίνει την ευκαιρία σε κάποιους Γερμανούς ή Δανούς να κάνουν τα ταξιδάκια τους στην Ελλάδα…..

…και γιατί, δηλαδή,  οι extra χρηματοδοτήσεις να πάνε σε «πράσινα ταμεία» και όχι για παράδειγμα στον εκσυγχρονισμό συμβατικών μορφών παραγωγής ενέργειας; Δεν πρέπει να κινεί αυτό την περιέργειά μας;

….το 2050 πρέπει, λέει, να  κλείσουν όλα τα λιγνιτωρυχεία….. Το σίγουρο είναι πως και να κλείσουν (χλωμό φαίνεται… κρατείστε το), δε θα ηλεκτροδοτούμαστε από ΑΠΕ ….. Ας το θυμάστε (θυμόμαστε, ίσως) κι αυτό…

…..και μην ξεχνάμε !!! Απέναντι στις αποφάσεις και στις (σεβαστές) απόψεις  του («σύντροφου») Υπουργού Σταθάκη, του προέδρου του ΔΣ της Αργιθέας Καρδίτσας, κ.λ.π., που, όπως ήδη λέχθηκε, κάθε άλλο παρά πρέπει ν’ αποτελούν τεκμήριο ορθότητας και χρησιμότητας των έργων που υποστηρίζουν, υπάρχουν και οι απόψεις τόσων και τόσων ειδικών επιστημόνων και αρμόδιων φορέων, που υποστηρίζουν πως τα αιολικά και οι άλλες ΑΠΕ δε μπορούν να μας ηλεκτροδοτήσουν, δεν έχουν καμία σχέση με την «αειφορία» και την πραγματική ανάπτυξη, βλάπτουν και δεν ωφελούν το περιβάλλον, δε μειώνουν ρύπους και δε συμβάλουν ούτε στο παραμικρό στην καταπολέμηση της «κλιματικής αλλαγής», αποτελούν οικονομική αιμορραγία για τους καταναλωτές και τις εθνικές οικονομίες των κρατών τους, κ.λ.π..

Υπάρχουν, ακόμα,  και οι απόψεις, οι θέσεις και αγωνίες των τοπικών κοινωνιών με τους δικούς τους φορείς, οι οποίες και δικαιούνται να αμφισβητούν τόσο τις απόψεις και αποφάσεις του κάθε Υπουργού Σταθάκη και λοιπών αρθογραφούντων υπέρ των ΑΠ, όσο κι αυτές, ακόμα, τις «συμβάσεις του Παρισιού». Ειδικά, όταν πρόκειται για το μέλλον τους, το οποίο σχεδιάστηκε (και σχεδιάζεται) από κάποιους εν αγνοία τους….