Ημέρα εορτασμού του εθίμου "Τα Σίγνα" - η Πομπή

Το πρωί τελείται η αναστάσιμος θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θ. Λειτουργίας, όλο το εκκλησίασμα περιμένει τον ιερέα στο προαύλιο της Εκκλησίας. Αφού βγει ο ιερέας και δοθεί το σύνθημα, μπαίνουν στο Ναό συνήθως τα παιδιά και παραλαμβάνουν από τους επιτρόπους του Ναού τα λάβαρα, εξαπτέρυγα και τις εικόνες. Όταν τα παιδιά δεν επαρκούν παίρνουν εικόνες και οι μεγάλοι. Αφού ανάψουν και τις αναστάσιμες λαμπάδες είναι έτοιμοι για το ξεκίνημα της μεγάλης πομπής. Σ'  αυτή συμμετέχουν όλοι, μικροί και μεγάλοι. Μπροστά τα παιδιά με τα λάβαρα, εικονίσματα και θυμιάματα, στη μέση ο ιερέας με τους ψάλτες.

Το ξεκίνημα γίνεται με την εκφώνηση του ιερέα "Δόξα τη Αγία και Ομοουσίω και ζωοποιώ και αδιαιρέτω Τριάδι." και όλο το λαό να ψάλλει το «Χριστός Ανέστη". Συγχρόνως κωδωνοκρουσίες χαρμόσυνες στέλνουν παντού το μήνυμα της Αναστάσεως και οι ψάλτες αρχίζουν τον κανόνα του Πάσχα "Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν λαοί.." βοηθούμενοι και απ' όσους εκ των συμμετεχόντων στην πομπή γνωρίζουν τους σχετικούς ύμνους.

Κατά τη διαδρομή γίνονται ορισμένες στάσεις σε "επιλεγμένες θέσεις", όπου πρόκειται να υψωθεί ένα δέντρο με θέα σε ένα εξωκκλήσι ή πλησίον αυτού. Οι στάσεις είναι τόσες, όσα και τα υψωμένα δέντρα. Σε κάθε στάση διαβάζεται Ευαγγέλιο που είναι του Αγίου που φέρνει το εκκλησάκι που συναντάμε ή αντικρίζουμε από το αντίστοιχο σημείο και ψάλλεται το απολυτίκιο του Αγίου που τιμάται στο ίδιο εκκλησάκι. Ακολουθεί και δέηση υπέρ των ζώντων. Την ώρα της δεήσεως ο επίτροπος ή και κάποιος άλλος ανοίγει με το τρυπάνι τρύπα στο προκαθορισμένο δέντρο για ύψωμα, τοποθετεί μια ψίχα (ψίχουλο) από την μερίδα της Παναγίας, φυλαγμένη, όπως προαναφέραμε, από την Μ. Πέμπτη και κλείνει (βουλώνει) την τρύπα με καθαρό κερί, δηλαδή σφραγίζεται καλά να μην περνάει υγρασία. Το δέντρο αυτό είναι, πλέον, «υψωμένο» και θεωρείται αγιασμένο, ιερό. Προστατεύεται από τους ανθρώπους, που δεν κόβουν τα κλαδιά του και πολύ περισσότερο το ίδιο. Οι άνθρωποι της υπαίθρου θεωρούσαν τα δέντρα αυτά προστάτες. Πίστευαν ότι προστάτευαν τους τσοπάνηδες και τους γεωργούς από τις καταιγίδες, τους κεραυνούς και από τα κακά πνεύματα - δαιμονικά, "αερικά", καλότυχες κ.α.

Αφού τελειώσουν όλες οι προκαθορισμένες στάσεις, τελειώνει και η όλη πορεία της πομπής, διαγράφοντας ένα κύκλο μεγάλο με κέντρο το Ναό που ξεκίνησε και καταλήγοντας στο προαύλιο του ίδιου Ναού, όπου συναντά ενθουσιώδη υποδοχή με κωδωνοκρουσίες και ψαλμούς, στους οποίους κυριαρχεί το «Χριστός Ανέστη». Στο προαύλιο διαβάζεται αγιασμός, όλοι οι πιστοί περνούν και αγιάζονται από τον ιερέα και κατόπιν ένας - ένας ασπάζονται όλες τις εικόνες που κρατούν. Αφού αγιασθούν όλοι, γίνεται η απόλυση από τον ιερέα, ακολουθούν ευχές και οι κρατούντες τις εικόνες εισέρχονται στο Ναό, όπου,  βοηθούμενοι,  από τους επιτρόπους τις τοποθετούν στις θέσεις τους, κάνοντας το σταυρό τους και λέγοντας "βοήθειά μας" και "του χρόνου".

Δείτε επίσης για το έθιμο

Γενικά | Προέλευση ονομασίας | Προετοιμασία | Ημέρα εορτασμού | Φωτογραφίες

Κεντρική σελίδα>>