Την κατάργηση των Επιδοτήσεων στα αιολικά και σε λοιπές μορφές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) ζητούν φορείς από όλη την Ελλάδα, που συντονίζουν τη δράση τους

Με την πρώτη τους συνάντηση στο Μουζάκι

Κοινή διακήρυξη κατά της εγκατάστασης αιολικών πάρκων και άλλων, αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας, ΑΠΕ υπέγραψαν είκοσι φορείς αλλά και πολίτες από όλη την Ελλάδα, εκπρόσωποι των οποίων πραγματοποίησαν και σχετική συνάντηση στο Μουζάκι Καρδίτσας, την 11/3/2018.

Η συνάντηση σηματοδοτεί την έναρξη μίας σειράς από πρωτοβουλίες και δράσεις που αναλαμβάνουν πλέον από κοινού οι 20 φορείς, συνεπικουρούμενοι και από απλούς πολίτες, με αίτημα την κατάργηση ή τη δραστική μείωση των επιδοτήσεων στα υφιστάμενα αιολικά πάρκα και σε άλλες αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας ΑΠΕ, καθώς και την αναστολή της εγκατάστασης νέων αιολικών και ΑΠΕ της κατηγορίας αυτής.

Στη Διακήρυξη οι 20 φορείς τονίζουν ότι τα αιολικά και ορισμένες άλλες μορφές ΑΠΕ έχουν ως στόχο τις επιδοτήσεις και αυξάνουν το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος, χωρίς να συμβάλλουν ουσιαστικά ούτε στην ενεργειακή αυτάρκεια, ούτε στην πραγματική εξοικονόμηση καυσίμων, ούτε στην προστασία του περιβάλλοντος. Αντίθετα, ακριβαίνουν το ρεύμα και κάνουν ζημιά στον τουρισμό, στο περιβάλλον, στις τοπικές κοινωνίες και συνολικά στην εθνική οικονομία. Όσο αυξάνονται οι εγκαταστάσεις, η ενσωμάτωσή τους στο δίκτυο αποδεικνύεται προβληματική και υψηλού κόστους, το οποίο σε τελική ανάλυση το πληρώνουμε όλοι μαζί οι καταναλωτές.

Τα αιολικά και άλλες ΑΠΕ κατακερματίζουν και απαξιώνουν εκτάσεις γης, με διανοίξεις δρόμων και άλλες μη αναστρέψιμες παρεμβάσεις σε περιοχές, οι περισσότερες από τις οποίες παρέμεναν ως σήμερα αδιατάραχτες, πραγματικοί «θεματοφύλακες» του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας μας. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι οι εγκαταστάσεις αυτές, όταν σταματήσουν οι επιδοτήσεις και λήξει ο χρόνος ζωής τους, θα εγκαταλειφθούν στην τύχη τους, προκαλώντας περισσότερη ρύπανση και περισσότερα προβλήματα.

Για τα μικρά υδροηλεκτρικά και τα υβριδικά επισημαίνεται ότι δεσμεύουν τα νερά, με ιδιαίτερες επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη βιοποικιλότητα του τόπου μας.

Τονίζεται, ακόμα, πως το επιχείρημα περί «Σωτηρίας του Κλίματος» θίγει τη στοιχειώδη νοημοσύνη αφού τα αιολικά και κάποιες άλλες μορφές ΑΠΕ, εκτός των μεγάλων υδροηλεκτρικών σταθμών και των εργοστασίων βιομάζας, εξακολουθούν να είναι ενεργειακά ασήμαντα και όπου μετρήθηκαν δεν μειώνουν πραγματικά τους ρύπους. Ωστόσο, για την ανάπτυξή τους δεσμεύονται κεφάλαια που θα ήταν πιο αποδοτικά σε άλλους τομείς, ενώ όλοι μαζί πληρώνουμε «κεφαλικό φόρο» για να εισάγουμε μηχανήματα και πανάκριβο εξοπλισμό (που κατά πάσα πιθανότητα παρήχθη με τη χρήση συμβατικών καυσίμων και όχι ΑΠΕ ), επιδοτώντας στην ουσία τις βιομηχανίες ανεμογεννητριών και λοιπού εξοπλισμού άλλων χωρών.

«Ζητάμε να σταματήσουν οι εγκαταστάσεις αιολικών και άλλων αμφιλεγόμενων ΑΠΕ που υπάρχουν μόνον για τις επιδοτήσεις. Για τα υπάρχοντα αιολικά, ζητούμε να καταργηθούν ή να μειωθούν οι επιδοτήσεις (όπως εξάλλου έχει προτείνει ο ACER,η ευρωπαϊκή Αρχή των Ρυθμιστών Ενέργειας). Ζητάμε να σταματήσει η εξαπάτηση και η άσκοπη κατασπατάληση πόρων σε βάρος της εθνικής οικονομίας, που γίνεται στο όνομα του περιβάλλοντος αλλά στην πραγματικότητα εξελίσσεται σε βάρος του περιβάλλοντος», καταλήγει η Διακήρυξη.

Οι φορείς και οι πολίτες που συμμετείχαν στη συνάντηση δήλωσαν αποφασισμένοι ν’ αγωνιστούν ενωμένοι και πιο ισχυροί, ενάντια στην προώθηση εγκαταστάσεων αιολικών και άλλων, αμφιλεγόμενης αποτελεσματικότητας ΑΠΕ, που υπάρχουν μόνο για τις επιδοτήσεις, με στόχο να σταματήσει η εξαπάτηση και η άσκοπη κατασπατάληση πόρων σε βάρος της Εθνικής Οικονομίας και του περιβάλλοντος.

Παγκρήτιο Δίκτυο Δυνάμεων Αντίστασης και Αλληλοβοήθειας (ΠΑ.Δ.ΔΥ.Α.Α.),  Πολιτιστικός και Περιβαλλοντικός Σύλλογος “Κόρης Πύργος” (Τήνος), Ένωση Πολιτών Τήνου, Δημοτική Παράταξη Κοινό Τηνίων, Λαογραφικός – Αρχαιολογικός – Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «Το Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας», Περιβαλλοντική Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», Ομάδα Κίσσαβος SOS,  Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων, Επιτροπή Φορέων και Κατοίκων κατά των Ανεμογεννητριών στα Πιέρια Όρη, Επιτροπή Αγώνα κατά των Ανεμογεννητριών στα Πιέρια Όρη, Ανοικτή Επιτροπή Αλληλεγγύης Τήνου, Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ιτάνου (Κρήτη),  Ένωση Πολιτών Σκύρου, Πρωτοβουλία Κατοίκων Σαμοθράκης Ενάντια στη Κατασκευή Αιολικού Πάρκου, Σύλλογος Βαχιωτών Λακωνίας, ΣΕΕΝ “Εργατική Αλληλεγγύη”, Δίκτυο Ενεργών Καταναλωτών – Δ.Ε.ΚΑ, Σύλλογος Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης….…και ακόμα διακόσιοι πενήντα (250), μέχρι στιγμής, απλοί πολίτες.»

 

Η Aρπαγή του Nερού στην Ελλάδα

Γιάννης Παπαδημητρίου

Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για έναν πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους.

Δεν είναι τυχαίο που η παγκόσμια κλιματική αλλαγή βιώνεται κατά κύριο λόγο είτε ως πλημμύρα είτε ως ξηρασία, συνδέεται δηλαδή άμεσα με τη διαταραχή του θαυμαστού υδρολογικού κύκλου της φύσης. Στη χώρα μας λίγο-πολύ όλα αυτά τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Θα περιοριστώ σε μια, εκ των πραγμάτων άνιση λόγω του περιορισμένου χώρου, αναφορά με έμφαση στα λιγότερο συζητημένα.

Α. Ιδιωτικοποίηση πόσιμου νερού (εταιριών ύδρευσης & υπόγειων υδάτων)

Κλιμακώνεται η στρατηγική της ιδιωτικοποίησης, με τη μέθοδο ΣΔΙΤ, των δύο μεγάλων κρατικών εταιριών ύδρευσης, της ΕΥΔΑΠ της Αθήνας και της ΕΥΑΘ της Θεσσαλονίκης, χωρίς προς το παρόν να γνωρίζουμε, σε ποιο βαθμό το «επενδυτικό ενδιαφέρον» θα επεκταθεί στα δημοτικά δίκτυα ύδρευσης των υπολοίπων μεγάλων πόλεων. Ένα σημαντικό ποσοστό των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και η πλειοψηφία της ΕΥΑΘ έχουν μεταβιβαστεί στο Υπερταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ), το οποίο άνοιξε πρόσφατα τη διαδικασία αναζήτησης «στρατηγικού επενδυτή» για την πώλησή τους. Το θέμα προφανώς δεν έχει να κάνει με τα ποσοστά του ιδιώτη, ίσως ούτε καν κυρίως με τον έλεγχο του μάνατζμεντ, όσο κυρίως με το μοίρασμα των πολλών παράπλευρων εργολαβιών. Πρόκειται ασφαλώς για το πιο κρίσιμο μέτωπο της περιόδου, που δεν αφορά μόνο τους Αθηναίους και τους Θεσσαλονικείς, οι οποίοι, ας μην το ξεχνάμε, έδωσαν και έναν μεγάλο αγώνα πριν από 3 χρόνια με το δημοψήφισμα εναντίον της ιδιωτικοποίησης.

Ενώ όμως γι’ αυτές τις εξελίξεις μαθαίνουμε αναλυτικά, μια άλλη ιδιωτικοποίηση προχωράει «στα μουλωχτά». Είναι αυτή των φυσικών αποθεμάτων πόσιμου νερού, δηλ. των υπόγειων υδάτων, που παραχωρούνται αφειδώς στη βιομηχανία εμφιάλωσης.

Τις τελευταίες δεκαετίες, το εμφιαλωμένο νερό, από είδος πολυτελείας και καταναλωτική συνήθεια των εύπορων στρωμάτων, έχει μετατραπεί σε τρόπο ζωής για μεγάλες μερίδες του πληθυσμού. Δεν είναι μόνο οι ακριβές διαφημιστικές καμπάνιες ή ο ρόλος του τουρισμού, δεν είναι ούτε καν μόνο η κακή διαχείριση και η απαξίωση των δημόσιων δικτύων. Η βασική αιτία της εξάπλωσης είναι το νομοθετικό καθεστώς για τη συγκεκριμένη επιχειρηματική δραστηριότητα και το κόστος της πρώτης ύλης, που χρησιμοποιεί.

Μέχρι σήμερα, η μόνη ανταποδοτική υποχρέωση των βιομηχανιών εμφιάλωσης είναι η καταβολή ενός τέλους προς τον αντίστοιχο Δήμο, στα διοικητικά όρια του οποίου γίνεται η γεώτρηση. Το ύψος αυτού του τέλους έχει παραμείνει επί δεκαετίες σταθερά ελάχιστο ενώ το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά έκανε ακόμα ένα «δωράκι» προς το ενδιαφερόμενο κεφάλαιο, θεσμοθετώντας τον υπολογισμό του τέλους όχι επί των αντλούμενων αλλά επί των πωλούμενων ποσοτήτων (ν. 4255/2014). Δηλαδή η άντληση για χορηγίες, δηλ. για διαφημιστική πολιτική, ή για «μαύρες πωλήσεις» είναι εντελώς δωρεάν ενώ το τέλος για τις «κανονικές» πωλήσεις παραμένει ασήμαντο. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι ντόπιοι «βαρόνοι του νερού»:

– αποσπούν ένα μεγάλο μερίδιο της ελληνικής αγοράς, έχουν έντονη εξαγωγική δραστηριότητα και παρουσιάζουν διαρκώς και νέα προϊόντα, μπύρες, κόλες κ.λπ.

– ακολουθούν μια επιθετική πολιτική αύξησης των αντλούμενων ποσοτήτων, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται κίνδυνοι για την επάρκεια του φυσικού πόρου για τα δημόσια δίκτυα και την κατοχύρωσή του για τις επόμενες γενιές.

– μέσω των χορηγιών εξασφαλίζουν ευρεία κοινωνική συναίνεση ενώ διατηρούν σχέσεις στοργής με το πολιτικό σύστημα, το κεντρικό και το εκάστοτε τοπικό.

Είναι προφανές ότι απαιτείται η αντιστροφή αυτής της πορείας. Και εκτός από την αλλαγή του ν. 4255/2014, που μέχρι στιγμής δεν τον έχει «πειράξει» η κυβέρνηση Τσίπρα, παρά τις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, χρειάζεται να διεκδικήσουμε μια πολιτική «επιστροφής» στο νερό της βρύσης με δωρεάν πρόσβαση στο πόσιμο νερό για τους πολίτες τόσο με καταψύκτες στις δημόσιες υπηρεσίες όσο και με βρύσες στους κοινόχρηστους χώρους (πλατείες, παιδικές χαρές κ.λπ.), σε συνδυασμό βεβαίως με στρατηγικές εξοικονόμησης του νερού, περιορισμού της σπατάλης και διαμόρφωσης «υδατικής» συνείδησης στους πολίτες».

Β. Επίθεση στα ποτάμια

Η υποβάθμισή τους από τη χρήση τους ως αποδεκτών αποβλήτων κάθε είδους περιλαμβάνει πολλά παραδείγματα. Το κλασικό για τα βιομηχανικά απόβλητα είναι ασφαλώς η ρύπανση του Ασωπού, που, εκτός από περιβαλλοντικά προβλήματα, έχει προκαλέσει και ασθένειες και θανάτους, δηλ. σοβαρές παραβιάσεις του δικαιώματος στην υγεία. Ο Ασωπός έχει την ατυχία να διαρρέει τη βιομηχανική περιοχή της Θήβας και, ούτε λίγο ούτε πολύ, 15 εταιρίες, βρέθηκαν να τον επιβαρύνουν με εξασθενές χρώμιο και μόλυβδο. Η εντατική αγροτική εκμετάλλευση έχει καταστρέψει τον Πηνειό ενώ οι εξορύξεις της Χαλκιδικής επιφυλάσσουν την ίδια μοίρα στα νερά της περιοχής.

Ωστόσο, θα αφιερώσω το πιο μεγάλο μέρος του κειμένου στα σχέδια εντατικής εκμετάλλευσης, κυρίως υδροηλεκτρικής, με την κατασκευή φραγμάτων και τις εκτροπές, που διακόπτουν τον φυσικό κύκλο του νερού και προκαλούν σοβαρές και ανεπίστρεπτες αρνητικές συνέπειες. Ο βασικός μύθος της τεχνοκρατικής ιδεολογίας είναι ο αφορισμός ότι το νερό των ποταμών χύνεται «αναξιοποίητο» στη θάλασσα και επομένως πρέπει να «αξιοποιηθεί».

Όμως η επιστήμη μάς λέει ότι ένα ποτάμι δεν είναι μόνο το νερό αλλά και η ζωή που κουβαλάει μαζί του, το απόθεμα της βιοποικιλότητας, οικοσυστήματα και οργανισμοί, χλωρίδα και πανίδα, τοπία και ανθρώπινες συνήθειες αιώνων.

«Τα ποτάμια είναι οι ταχυδρόμοι των βουνών», όπως λέει ο ποιητής Γιάννης Δάλλας.

Συνεπώς ένα πρώτο κρίσιμο ζήτημα είναι να ξεπεράσουμε την αντίληψη του «ποταμιού – καναλιού» και να προσανατολίσουμε την άσκηση των όποιων οικονομικών δραστηριοτήτων στον σεβασμό της φυσικής ροής του ως τμήμα του υδατικού κύκλου.

Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα περίπου 170 φράγματα με ύψος μεγαλύτερο από 15 μέτρα, που αποτελεί το όριο μεταξύ μικρών και μεγάλων φραγμάτων, σύμφωνα με το οικολογικό κίνημα. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το κριτήριο αυτής της διάκρισης δεν είναι το ύψος του φράγματος αλλά η ισχύς της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας, που στην Ελλάδα είναι 15 MW, αν και πριν από 20 χρόνια ήταν 5, ενώ στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. είναι 8 MW. Από αυτά, τα 15 έχουν ύψος πάνω από 70 μέτρα και, αν εξαιρέσουμε τα φράγματα του Μόρνου και του Εύηνου, που έχουν θυσιαστεί για την υδροδότηση της Αθήνας, είναι υδροηλεκτρικά. Τα 2 είναι στον Νέστο (του Θησαυρού με 172μ. είναι το ψηλότερο στην Ελλάδα), 3 στον Αλιάκμονα, 4 στον Αχελώο και τους παραποτάμους του (των Κρεμαστών είναι το μεγαλύτερο σε έκταση με 80 χιλιάδες στρέμματα), και 5ο το ημιτελές της Μεσοχώρας, 1 στον Άραχθο, 1 στις πηγές του Αώου και 1 στο Σμόκοβο, σε παραπόταμο του Πηνειού.

Οι αρνητικές συνέπειες των μεγάλων φραγμάτων έχουν τεκμηριωθεί από τη διεθνή επιστημονική έρευνα:

– καταστρέφουν τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα

– κατακρατούν τη λάσπη με τα οργανικά συστατικά (διότι ένα ποτάμι δεν είναι μόνο νερό αλλά και οργανικό φορτίο), υποβαθμίζουν την ποιότητα του νερού για τη γεωργία, χαμηλώνουν τους υδροφόρους ορίζοντες και αλατώνουν τα εδάφη στις εκβολές

– αλλάζουν το κλίμα, αυξάνουν την υγρασία και εκλύουν μεθάνιο από την παγιδευμένη βλάστηση, που συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (το 1,3% της παγκόσμιας συμβολής)

– καταστρέφουν ποτάμια, τοπία, ανθρώπινους οικισμούς και μνήμες

– εγκυμονούν διαρκείς κινδύνους κατολισθήσεων και πλημμυρών

– απαιτούν ένα μεγάλο κόστος μετεγκατάστασης πληθυσμών και κυρίως διαχείρισης των κινδύνων, το οποίο βέβαια δεν πληρώνουν οι κατασκευαστές αλλά το κοινωνικό σύνολο.

Παρά το γεγονός ότι οι παραπάνω συνέπειες ισχύουν ανεξάρτητα από τη μορφή της ιδιοκτησίας τους, ένα βασικό επιχείρημα των υποστηρικτών τους είναι ότι τα υδροηλεκτρικά φράγματα της ΔΕΗ βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο. Το πραγματικό ερώτημα είναι βεβαίως «μέχρι πότε», καθώς η πώληση μονάδων της ΔΕΗ αναμένεται, αργά ή γρήγορα, να επεκταθεί και σ’ αυτά, κάτι που ήδη επιχείρησε το 2014 η κυβέρνηση Σαμαρά με το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ». Συνεπώς, ο πολιτικός στόχος ενάντια σε νέα φράγματα συνδέεται με την αποτροπή της ιδιωτικοποίησης των παλιών, που θα είναι σ’ αυτή την περίπτωση τριπλή (νερού, ενέργειας και δημόσιας γης γύρω από τους ταμιευτήρες).

Το κύριο μέτωπο της περιόδου βρίσκεται ασφαλώς στον Αχελώο και στον αγώνα ενάντια στην ολοκλήρωση του φράγματος της Μεσοχώρας, το οποίο, παρά το γεγονός ότι προβάλλεται από κυβερνητικά στελέχη και τεχνικά λόμπυ ως «αυτόνομο» ΥΗ, στην πραγματικότητα αποτελεί, κατ’ εφαρμογή της πάντα αποτελεσματικής μεθόδου της «σαλαμοποίησης», το πρώτο βήμα για την εκτροπή μεγάλου μέρους του υδάτινου δυναμικού του ποταμού στη Θεσσαλία. Η έκβαση της μάχης θα κριθεί από την ικανότητα πανελλαδικής κινητοποίησης αλλά και διάψευσης του μύθου του «ολοκληρωμένου» έργου (στην πραγματικότητα απαιτεί ακόμη 140 εκ. ευρώ).

Δεν στερούνται πάντως σημασίας οι εξελίξεις που αφορούν τον Αώο, τον μοναδικό ποταμό που «εξάγει» η Ελλάδα και ταυτόχρονα τον τελευταίο μεγάλο ποταμό της Ευρώπης που ρέει ανεμπόδιστα προς τη θάλασσα (αν εξαιρέσουμε βεβαίως το φράγμα της ΔΕΗ στις πηγές του). Τα ελληνικά σχέδια προβλέπουν τη μερική εκτροπή του προς την Παμβώτιδα λίμνη των Ιωαννίνων ενώ τα χειρότερα αλβανικά, ούτε λίγο ούτε πολύ 8, υδροηλεκτρικά φράγματα κατά μήκος του. Στην έκκληση εκατοντάδων επιστημόνων να αποτραπεί η καταστροφή, η κυβέρνηση Ράμα απάντησε ότι «μια αναπτυσσόμενη χώρα δεν μπορεί να μείνει μουσείο». Η αναπτυξιολαγνική χυδαιότητα είναι η ίδια παντού!

Το αντι-φραγματικό κίνημα πάντως έχει πλούσιο παρελθόν στην Ελλάδα. Εκτός από τον Αχελώο, μνημονεύω και τον 10χρονο νικηφόρο αγώνα στον Άραχθο, που απέτρεψε την κατασκευή του φράγματος του Αγίου Νικολάου, έδωσε αυτοπεποίθηση στους κατοίκους και ενέπνευσε πολλές μικρότερες κινήσεις στην περιοχή.

Γ. Υποβάθμιση των υγροτόπων

Το τρίτο μεγάλο μέτωπο αφορά στους υγροτόπους και κυρίως τις ελληνικές λίμνες, οι οποίες, αφού επιβίωσαν για χιλιάδες χρόνια, όχι μόνο διατηρώντας τη βιοποικιλότητα και δημιουργώντας μοναδικά τοπία αλλά και διατρέφοντάς τους ανθρώπους όποτε χρειάστηκε (λ.χ. στην πείνα της Γερμανικής Κατοχής), θυσιάζονται με ραγδαίους ρυθμούς τα τελευταία 60 στις εκάστοτε ανάγκες του κυρίαρχου παραγωγικού και καταναλωτικού μοντέλου και κυρίως:

– για την αύξηση της αγροτικής γης (π.χ. η αποξήρανση της Κάρλας, της Αγουλινίτσας, της μισής Αμβρακίας, της Λαψίστας κ.λπ.) και την επέκταση των αρδευτικών δικτύων

– για την αποχέτευση αστικών λυμάτων και πάσης φύσεως αγροτικών αποβλήτων (το κλασικό παράδειγμα είναι ο τοξικός βάλτος της Κορώνειας, αλλά και οι περισσότερες από τις υπόλοιπες αργοπεθαίνουν)

– και τα τελευταία χρόνια, που χρειάζεται γη για οικοπεδοποίηση, δηλαδή για παραγωγή υπεραξίας, για τουριστική ανάπτυξη (ο μεγάλος κίνδυνος αφορά στα υγρολίβαδα γύρω από τις λίμνες, τις πιο κρίσιμες δηλ. εκτάσεις για την οικολογική τους ισορροπία, που συρρικνώνονται με διοικητικές πράξεις και καταπατήσεις).

Σταθερά υποβαθμισμένη είναι και η κατάσταση των 10 παράκτιων υγροτόπων διεθνούς σημασίας, οι οποίοι υποτίθεται ότι προστατεύονται από τη Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ.

Όπως μας υπενθυμίζει η Βαντάνα Σίβα, το νερό, που αποτελεί το 70% του πλανήτη αλλά και του σώματός μας, έχει τα δικά του δικαιώματα – να ρέει ελεύθερα και χωρίς ρύπανση και να ανανεώνεται μέσω του υδρολογικού κύκλου. Υπό αυτή την έννοια, το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό είναι τμήμα των δικαιωμάτων της φύσης και ο αγώνας για την προστασία του υδρολογικού κύκλου είναι ταυτόχρονα και αγώνας για το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό.

————————————————————–

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Βαβυλωνία #Τεύχος 19

Απάντηση στον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες την προσπάθεια του προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς να στοχοποιήσει σε μέσα ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης τον κο Γιώργο Καραβίδα (πρόεδρο του Λαογραφικού, Αρχαιολογικού, Πολιτιστικού Συλλόγου Οξυάς και ιδρυτικό μέλος της Κίνησης «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς») για όσα έλαβαν χώρα στο τελευταίο Τοπικό Συμβούλιο με αφορμή το σχεδιαζόμενο μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση «Κούρα» (ή «Αγράμπελη») Οξυάς.

Όπως ήδη και εμείς έχουμε δημοσιοποιήσει, είναι γεγονός πως στην παραπάνω συνεδρίαση προκλήθηκε προσωρινά  ένταση με αφορμή αίτημα τόσο απλών Οξυωτών όσο και εκπροσώπων φορέων τους να εκφράσουν άποψη πριν την ψηφοφορία για το ζήτημα που αφορούσε το μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση «Κούρα» (ή «Αγράμπελη») Οξυάς, αίτημα το οποίο ο πρόεδρος του χωριού αρνούνταν να δεχθεί.  Ωστόσο, θεωρούμε πως αποτελεί ερώτημα το τι πραγματικά ανάγκασε τον κο πρόεδρο να διακόψει τη συζήτηση για το παραπάνω ζήτημα, καθώς θεωρούμε ότι η πραγματική αιτία μπορεί να ήταν άλλη και όχι η προαναφερόμενη ένταση, όπως π.χ. το γενικότερα αρνητικό κλίμα που επικρατούσε για το αίτημα της ενδιαφερόμενης εταιρίας αλλά και για τα σχεδιαζόμενα στο χωριό μας αντίστοιχα έργα.

Περαιτέρω τώρα, και με αφορμή τις δημοσιοποιηθείσες στο άρθρο του απόψεις,   θα θέλαμε να ρωτήσουμε τον κο πρόεδρο της ΤΚ Οξυάς αν δημοκρατία γι’ αυτόν σημαίνει πως τα μέλη του Τοπικού Συμβουλίου πρέπει να προσέρχονται στο Τοπικό Συμβούλιο συντεταγμένα και με προειλημμένες αποφάσεις, αποκλειομένου του ενδεχόμενου να «επηρεαστούν» από κάτι σωστό ή θετικό, κ.λ.π., που θα μπορούσε να ακούσουν, να δουν ή να πληροφορηθούν στην πορεία.

Θα θέλαμε ακόμα να τον ρωτήσουμε αν δημοκρατία σημαίνει πως ο ίδιος μπορεί να παραβλέπει το νόμο, που τον υποχρεώνει να συγκαλεί κάθε χρόνο συνέλευση των κατοίκων του χωριού και να συζητά μαζί τους όλα τα σοβαρά θέματα αλλά και τα έργα που πρέπει να γίνουν στο χωριό.

Και, τέλος, αν για τον ίδιο δημοκρατία σημαίνει πως μπορεί να αθετεί τις υποσχέσεις που από κοινού με το Δήμαρχο Μουζακίου έχουν δώσει στους Οξυώτες για «λαϊκή συνέλευση» των κατοίκων του χωριού, πριν την πρόοδο της διαδικασίας αδειοδότησης των μικρών υδροηλεκτρικών που προωθούνται στο χωριό. Διαδικασία, ωστόσο, που εξακολουθεί να συνεχίζεται κανονικά και παρά τις διαβεβαιώσεις των ίδιων δημόσια πως κάποια από τα έργα αυτά (ΜΥΗΕ «Κούρα») «δεν πρόκειται να γίνουν».

Επισημαίνουμε, ακόμα, την προσφιλή στον κο πρόεδρο του χωριού μας τακτική του  να αποσιωπά την πραγματικότητα, όπως για παράδειγμα την παρουσία στο τελευταίο Τοπικό Συμβούλιο πολλών ακόμα Οξυωτών, που επιθυμούσαν και ζητούσαν να εισακουστούν για το θέμα που αφορούσε το μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση «Κούρα» (ή «Αγράμπελη»), και αντί αυτού να επιλέγει επιθέσεις προσωπικές, όπως και η τελευταία.

Κι αν ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς θέλει να πιστεύει – όπως άλλωστε δημοσιοποιεί – πως δημοκρατία σημαίνει ότι πρώτα αποφασίζουμε και μετά ακούμε αυτούς που θέλουν να εκφράσουν γνώμη για το θέμα για το οποίο αποφασίζουμε, είναι δικαίωμά του. Αν, όμως, έκανε τον κόπο και «το έψαχνε» λίγο, θα διαπίστωνε πως παντού ισχύει το αντίθετο.

Τώρα για τις φράσεις που αποδίδονται στον κο Καραβίδα, όλοι όσοι από τα μέλη μας ήταν εκεί ξέρουν πως, παρά την προσωρινή, πράγματι, ένταση που δημιουργήθηκε με αφορμή το αίτημά μας να εισακουστούμε, αυτές δεν ειπώθηκαν.

Με αφορμή τα παραπάνω δηλώνουμε πως αναμένουμε τη «λαϊκή συνέλευση», που Δήμαρχος Μουζακίου και πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς υποσχέθηκαν στους Οξυώτες, για το ζήτημα των προωθούμενων στο χωριό μας μικρών υδροηλεκτρικών και αιολικών πάρκων, και πως μέχρι τότε – με τη στήριξη και των συγχωριανών μας – θα συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε ομαδικά και συλλογικά για τη μη παραχώρηση σε ιδιωτικά συμφέροντα του πολύτιμου φυσικού και υδάτινου πλούτου του χωριού μας, που για αιώνες αποτέλεσε πηγή ζωής γι’ αυτό και εξακολουθεί ν’ αποτελεί βασικό στοιχείο για την επιβίωση και ανάπτυξή του.

Και τούτο θα το πράττουμε παραμερίζοντας προσωπικές επιθέσεις και προσπάθειες στοχοποίησης  μεμονωμένων προσώπων. Γιατί είναι καιρός να συνειδητοποιηθεί απ’  όλους τους Οξυώτες πως τα παραπάνω αναφερόμενα ζητήματα δεν έχουν να κάνουν με συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά μ’ αυτή την ίδια την ύπαρξη και το μέλλον ενός ολόκληρου χωριού…. της Οξυάς μας !!!!!

  • Λαογραφικός, Αρχαιολογικός, Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας»
  • Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς

Μικρό Υδροηλεκτρικό «Κούρα» Οξυάς ή «Αγράμπελη» ή …όπως αλλιώς το ονομάσουν τελικά (!!!!) και η σχετική συζήτηση στο Τοπικό Συμβούλιο

Μια συζήτηση που «διακόπηκε» επειδή ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου της Οξυάς κος  Λάμπρος Ευθυμίου ….. εκνευρίστηκε!!!

Όπως, βέβαια, όλοι οι Οξυώτες θα θυμούνται – και ειδικά όσοι παραβρίσκονταν στην «ενημέρωση» που ο Δήμαρχος Μουζακίου και ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς έκαναν στους συγχωριανούς μας της Αθήνας, στην αίθουσα του Συλλόγου των απανταχού Οξυωτών – πρόκειται για εκείνο το μικρό υδροηλεκτρικό για το οποίο Δήμαρχος Μουζακίου και πρόεδρος της Οξυάς, προκειμένου να «καλμάρουν» τις εντονότατες αντιδράσεις των Οξυωτών για τα σχεδιαζόμενα στο ποτάμι του χωριού μας διαδοχικά μικρά υδροηλεκτρικά, διαβεβαίωναν πως «είναι ασύμφορο για την εταιρία» και «δε θα γίνει».  Ωστόσο, άλλα οι εξελίξεις δείχνουν…

Με ότι, λοιπόν, συνεπάγεται για την αξιοπιστία και των δύο προαναφερόμενων  σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα, ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς εισήγαγε για συζήτηση στο Τοπικό Συμβούλιο της 18ης Φεβρουαρίου, σε τριήμερο αργίας και ημέρα της Αποκριάς και με το χωριό γεμάτο χιόνια, αίτημα της εταιρίας Sentry Technology για παροχή γνώμης του Τοπικού Συμβουλίου σε αίτησή της για αλλαγή του τοπωνύμιου του έργου. Και, βέβαια, αν και το συγκεκριμένο αίτημα αφορούσε ένα ιδιαιτέρως σοβαρό για το χωριό της Οξυάς ζήτημα, που απασχολεί για καιρό, πλέον, και έντονα την τοπική κοινωνία του χωριού, αυτό εισήχθη για συζήτηση χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση των Οξυωτών και χωρίς καν μια  τυπική ανακοίνωση στο Γραφείο της Τοπικής Κοινότητας. Με τη γνωστή, δηλαδή, τακτική που έφερε τους  Οξυώτες προ των μέχρι σήμερα τετελεσμένων.

Κατά τη συζήτηση του θέματος παραβρέθηκαν, παρά τις παραπάνω περιγραφόμενες συνθήκες, και αρκετοί Οξυώτες, οι οποίοι και ζήτησαν  να ακουστούν, τόσο οι ίδιοι όσο και δια των εκπροσώπων των φορέων τους, πριν την ψηφοφορία για τη λήψη της σχετικής απόφασης. Ο πρόεδρος, ωστόσο,  της Τοπικής Κοινότητας αρνούνταν (τακτική από το παρελθόν, βλέπετε!!!) να δεχθεί το σχετικό αίτημα και μπροστά στην εμμονή τους «εκνευρίστηκε» (ή αυτό τουλάχιστο προφασίστηκε, καθώς ήταν και το «γενικό κλίμα», που διαφάνηκε εξ’ αρχής εντελώς αρνητικό απέναντι στο αίτημα της εταιρίας) και ….. «διέκοψε» τη συζήτηση (!!!!), αναβάλλοντας τη λήψη απόφασης.

Κι αυτά που ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου της Οξυάς δεν ήθελε να ακουστούν στην αίθουσα του Τοπικού Συμβουλίου δεν είναι τίποτα περισσότερο απ’ αυτά που μέχρι τώρα οι φορείς μας έχουν διακηρύξει και εξακολουθούν να διακηρύττουν. Η ασήμαντη, δηλαδή, συνεισφορά των μικρών υδροηλεκτρικών στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της χώρας, οι τεράστιες αρνητικές για το περιβάλλον επιπτώσεις των συγκεκριμένων έργων στο βωμό των επιδοτήσεων των αντίστοιχων ιδιωτών που εμφανίζονται ως «επενδυτές», τα ανύπαρκτα στην πράξη «αντισταθμιστικά» ωφελήματα για το χωριό της Οξυάς και τους κατοίκους του, η αδειοδότηση των συγκεκριμένων έργων υπό καθεστώς άγνοιας και έλλειψης παντελούς διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία του χωριού, ο κίνδυνος ιδιωτικοποίησης και σε κάθε περίπτωση δέσμευσης της χρήσης του νερού μέσω των αδειών χρήσης που παρέχονται από την πολιτεία στους αντίστοιχους ιδιώτες «επενδυτές», η παραμέληση των πραγματικών δυνατοτήτων ανάπτυξης του χωριού – που σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, προϋποθέτουν τη μη δέσμευση του φυσικού και υδάτινου πλούτου του, η μη τήρηση αρμοδίως της σχετικής με την αδειοδότηση νομοθεσίας (άδειες ΡΑΕ που έχουν λήξει, παραβίαση Οδηγίας 2000, οικολογική παροχή μη σύμφωνη με την ισχύουσα νομοθεσία, κ.ο.κ.), η χρήση ανακριβών για την περιοχή και το ποτάμι στοιχείων, κ.λ.π., κ.λ.π..

Και, βέβαια, πέρα από τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του κου Δημάρχου Μουζακίου και του προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς ότι το συγκεκριμένο «έργο» δε θα γίνει ας μην ξεχνάμε και την υπόσχεσή τους, όπως και εμείς ζητούσαμε, για πραγματοποίηση «Λαϊκής Συνέλευσης» πριν την περαιτέρω πρόοδο οποιασδήποτε διαδικασίας αδειοδότησης των έργων ΜΥΗΕ, που προωθούνται στο χωριό μας. Υπόσχεση στην οποία μέχρι σήμερα δεν ανταποκρίθηκαν, με αποτέλεσμα η αδειοδότηση των συγκεκριμένων έργων να συνεχίζεται «υπογείως» (το φανερώνει και η απόπειρα της περασμένης Κυριακής) και χωρίς οι Οξυώτες να έχουν εκφράσει τη γνώμη τους για ένα τόσο ζωτικής σημασίας για το χωριό τους ζήτημα.

Και, τέλος, να ενημερώσουμε πως, από στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει, και οι δύο ενδιαφερόμενες εταιρίες για τα σχεδιαζόμενα έργα ΜΥΗΕ στο χωριό μας έχουν ήδη καταθέσει νέα μελέτη περιβάλλοντος και βρίσκονται σε εξέλιξη αιτήματά τους για τροποποίηση της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, που αυτές έτυχαν, με το αιτιολογικό της διόρθωσης στοιχείων της αρχικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, με ότι βέβαια αυτό συνεπάγεται για την εγκυρότητα των συγκεκριμένων μελετών, με βάση τις οποίες και αδειοδοτήθηκαν μέχρι σήμερα.

  • Λαογραφικός, Αρχαιολογικός, Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας τριάδας»
  • Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς»

 

 

Για την εκτέλεση χωματουργικών εργασιών στην κορυφογραμμή του όρους «Καράβα»

Το Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την προστασία των Αγράφων, με αφορμή τις εκτελούμενες χωματουργικές εργασίες  στην κορυφή του όρους Καράβα, εξέδωσε το Δελτίο Τύπου που παρακάτω σας παραθέτουμε, επιθυμώντας, ωστόσο, προηγουμένως να σας ενημερώσουμε ότι ο Σύλλογός μας, ως ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την προστασία των Αγράφων (με αποφαση του ΔΣ που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση), συντάσσεται στην προσπάθεια αποτροπής όσων σχεδιάζονται στην περιοχή και αφορούν άμεσα και το χωριό μας.

Ήδη, πληροφορούμαστε πως κάτοικοι γειτονικών χωριών έχουν προβεί σε αντιδράσεις.

Θεωρούμε αναγκαίο, λοιπόν, να ευαισθητοποιηθούν και οι συγχωριανοί μας, λαμβάνοντας υπόψη ότι, αν υλοποιηθούν όλα όσα έχουν σχεδιαστεί για την περιοχή (αιολικά, μικρά υδροηλεκτρικά, κ.λ.π.), οι πιθανότητες επιβίωσης του χωριού μας είναι μηδαμηνές, ιδιαίτερα αν όλα αυτά συσχετιστούν και με τα σχέδια διαμελισμού του, όπως φανερώνουν οι παράλληλα με όλα τα παραπάνω προωθούμενες αλλαγές στα σύνορά του, χάριν των οποίων σημαντικές εκτάσεις του χωριού μας (τμήματα από Βαένια, Πλατάνια, Συκιά, κ.λ.π.) «μετακομίζουν» σε γειτονικά χωριά. Αλλαγές τις οποίες έχουμε ήδη από καιρό δημοσιοποιήσει και για τις οποίες κανείς αρμόδιος δεν λαμβάνει θέση.

Εμείς, πάντως, ενημερώσαμε, όπως, άλλωστε, εδώ και τόσο καιρό πράττουμε…

Ενημερώσαμε και ενημερώνουμε και τον κόσμο και τους φορείς του χωριού μας….Και πέρα από τις εκδηλώσεις μας, τους χορούς και τα πανηγύρια μας αντιμετωπίσαμε, στα πλαίσια, πάντα, του δυνατού, και εξακολουθούμε ν’ αντιμετωπίζουμε και όλα τα παραπάνω (μαζί με τις όποιες σε βάρος μας συνέπειες), που τα θεωρούμε κίνδυνο για το χωριό μας.

Και φυσικά ούτε τώρα πρόκειται να εφησυχάσουμε ή να παραιτηθούμε…. είπαμε, όμως….μόνοι εμείς δεν αρκούμε …. και ούτε μπορούμε…

Ο καθένας ας αναλογιστεί στο εξής και τις δικές του ευθύνες……

Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου του Δικτύου για την προστασία των Αγράφων :

«Πληροφορηθήκαμε πρόσφατα και είχαμε και οι ίδιοι την ευκαιρία να διαπιστώσουμε την εκτέλεση χωματουργικών εργασιών στην κορυφογραμμή του όρους «Καράβα» των Αγράφων (βορειοδυτικά των κεραιών του Τυμπάνου και στο όριο του Δήμου Μουζακίου με τον Δήμο Αργιθέας,  περιοχή Αέρας – Αφεντικό και σε απόσταση 7,4 χιλ από την διασταύρωση της Οξυάς προς την Αργιθέα), που συνίστανται στην ισοπέδωση του εδάφους στη θέση «Σταυρός», στη διάνοιξη δρόμου προς τη θέση «Αέρας», κ.λ.π., και οι οποίες αφορούν – πιθανότατα – στην κατασκευή του σχεδιαζόμενου αιολικού πάρκου στη θέση «Αέρας – Αφεντικό.

 

Οι συγκεκριμένες εργασίες, όπως διαπιστώθηκε, έχουν ήδη βλάψει σε μεγάλο βαθμό το ελάχιστο έδαφος και τον αντίστοιχο βοσκότοπο που, με την πάροδο του χρόνου, είχε δημιουργηθεί στην περιοχή, εκθέτοντας, αντίστοιχα, και το υπέδαφος στις έντονες καιρικές συνθήκες που εκεί επικρατούν, με ότι αυτό συνεπάγεται για διάβρωση του εδάφους και κατολισθήσεις κατά τους επερχόμενους χειμώνες.

 

Πιστοί στις διακηρύξεις μας για έρευνα και μελέτη όλων των στοιχείων των σχεδιαζόμενων παρεμβάσεων στον ορεινό όγκο των Αγράφων με σκοπό την προστασία του φυσικού αποθέματος της περιοχής προς όφελος των κατοίκων και των μελλοντικών γενεών και συμμεριζόμενοι και ανησυχίες κατοίκων της περιοχής, ενημερώνουμε τα μέλη και τους φίλους μας ότι έχουμε ήδη απευθυνθεί σε κάθε εμπλεκόμενο αρμόδιο φορέα ή υπηρεσία, με αίτημα να ελεγχθεί η νομιμότητα των επεμβάσεων στην παραπάνω περιοχή.

 

Κρίνουμε επιβεβλημένο να αποσαφηνίσουμε προς κάθε κατεύθυνση και προς κάθε εμπλεκόμενο ή ενδιαφερόμενο πως στους σκοπούς και τις μεθόδους του Δικτύου δεν περιλαμβάνεται η παρεμπόδιση οποιασδήποτε καλυπτόμενης από το νόμο ενέργειας ή επέμβασης τόσο στη συγκεκριμένη όσο και σε κάθε άλλη περιοχή των Αγράφων. Τονίζουμε, ωστόσο, ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να παραμείνουμε αδρανείς σε ενδεχόμενες αυθαίρετες ενέργειες και επεμβάσεις, που από τη φύση τους και μόνο καθίστανται βλαπτικές και με μη αναστρέψιμες αρνητικές συνέπειες για το φυσικό τοπίο και το περιβάλλον της περιοχής. Τέτοιες ενέργειες και επεμβάσεις θα καταγγέλλονται άμεσα στις αρμόδιες υπηρεσίες, με την απαίτηση να εφαρμόζονται όλα, ανεξαιρέτως, όσα οι νόμοι ορίζουν, όπως π.χ. διακοπή εργασιών και αποβολή όσων αυθαίρετα εκτελούν εργασίες, επιβολή διοικητικών προστίμων, επαναφορά στην πρότερη κατάσταση όσων περιοχών έχουν θιγεί από αυθαίρετες και παρά το νόμο εργασίες, προσφυγή στη δικαιοσύνη και άσκηση όλων των κατά νόμο ενδίκων μέσων και διώξεων, εφόσον συντρέχει περίπτωση, κ.λ.π..

 

Οφείλουμε όλα τούτα τόσο στους εαυτούς μας όσο και στις επερχόμενες γενιές….

 

Δίκτυο φορέων και πολιτών για την προστασία των Αγράφων»

Συνέχεια ενημέρωσης για τα σχεδιαζόμενα στο χωριό μας μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ)

Σε συνέχεια των όσων μέχρι σήμερα έχουμε δημοσιοποιήσει αναφορικά με το ζήτημα των σχεδιαζόμενων στο χωριό μας μικρών υδροηλεκτρικών (ΜΥΗΕ, γνωστοποιούμε και ότι, με τη με αριθμό 600/2017 απόφασή της, η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) αποφάσισε την τροποποίηση της άδειας παραγωγής στην εταιρεία «ΑΡΓΩ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ για το μικρό υδροηλεκτρικό (ΜΥΗΕ) στη θέση «Μελίσσι», αναφορικά με τη θέση εγκατάστασης της υδροληψίας και του σταθμού παραγωγής του ΜΥΗΕ σταθμού.

Χαρακτηριστικό της απόφασης είναι η μη αναφορά στη νέα θέση των σημείων υδροληψίας και του σταθμού παραγωγής του έργου. Η σχετική αίτηση της εταιρίας φέρει ημερομηνία 27-3-2017 και η απόφαση τροποποίησης υπογράφηκε στις 7 Ιουλίου 2017. Ωστόσο, στην ενημέρωση που υποτίθεται πως παρείχαν για το συγκεκριμένο υδροηλεκτρικό ο Δήμος Μουζακίου και η τοπική Κοινότητα Οξυάς, στο Μουζάκι, στις 23 Ιουλίου 2017, παρόντων του Δημάρχου Μουζακίου κου Γ. Κωτσού και του προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς κου Λάμπρου Ευθυμίου αλλά και των ιδιοκτητών της εταιρίας, καμία αναφορά δεν έγινε απ’ αυτούς για τις συγκεκριμένες μεταβολές, κι αυτό αναμφίβολα θεωρούμε πως προβληματίζει σ’ ότι αφορά τη διαφάνεια στις διαδικασίες που εφαρμόζονται αλλά και για την όποια αξιοπιστία όλων των προαναφερόμενων και των όσων υπόσχονται…..

Εννοείται πως από τους φορείς μας ζητήθηκαν άμεσα και αρμοδίως τόσο η ενημέρωσή μας για τα νέα σημεία υδροληψίας και σταθμού παραγωγής του έργου όσο και ο πλήρης φάκελος με τις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά που κατατέθηκαν, ενώ ασκήθηκε και η προβλεπόμενη από το νόμο ενδικοφανής προσφυγή κατά της νέας απόφασης.

Για την Ημερίδα, τώρα, με θέμα το μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση Μελίσσι, που διοργανώθηκε στο  Μουζάκι, την Κυριακή, 23 Ιουλίου, από το Δήμο  Μουζακίου και την Τοπική Κοινότητα Οξυάς και στην οποία δεν παραβρέθηκαν περισσότερα από εικοσιπέντε άτομα (συμπεριλαμβανομένων των διοργανωτών, ομιλητών, ιδιοκτητών της εταιρίας, μελών των φορέων μας, κ.λ.π.), κάτι που προκάλεσε την ολοφάνερη απογοήτευση των διοργανωτών, οι ομιλητές περισσότερο αναφέρθηκαν στο ζήτημα γενικά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), στηρίζοντας τη δεδηλωμένη τακτική του κου Δημάρχου για την προώθησή τους, παρά σε λεπτομέρειες για το μεμονωμένο μικρό υδροηλεκτρικό στη θέση «Μελίσσι», όπως οι διοργανωτές είχαν εξαγγείλει και όλοι αναμέναμε.

Από τον πρόεδρο του χωριού της Οξυάς κο Λάμπρο Ευθυμίου ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στα φερόμενα αντισταθμιστικά οφέλη που το χωριό, υποτίθεται, θα απολαμβάνει από το συγκεκριμένο έργο. Οφέλη, βέβαια, για τα οποία οι θέσεις του Δήμου και της Τοπικής Κοινότητας, αλλά και των φερόμενων ως «επενδυτών» έχουν μεταβληθεί ουκ ολίγες  φορές, γεγονός που, όπως είναι επόμενο, εγείρει και ερωτηματικά ως προς την αξιοπιστία των τελευταίων.  Τούτο επισημάνθηκε με στοιχεία από τον πρόεδρο του Συλλόγου και εκπρόσωπό μας στη συγκεκριμένη ημερίδα και ζητήθηκαν οι αναγκαίες διευκρινίσεις για το τι ακριβώς απ’  όλα ισχύει, για να δοθεί, ωστόσο, από τον πρόεδρο της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς η…. αφοπλιστική απάντηση πως ισχύουν …ΟΛΑ !!!

Επισημαίνεται ότι σε ερώτημα γιατί προτιμήθηκε η κατασκευή του σταθμού παραγωγής του έργου εκτός των ορίων του χωριού μας και εντός των ορίων γειτονικού χωριού, όπου και το νερό, αφαιρούμενο από την κοίτη του ποταμού μας, θα καταλήγει μέσω του μήκους τριών χιλιομέτρων αγωγού εκτροπής, η απάντηση των διοργανωτών της ημερίδας αλλά και των παρόντων σ’ αυτή «επενδυτών» ήταν, απλά, πως «τούτο δεν αποτελεί λόγο  να ματαιωθεί το έργο».

Κρίνουμε, επίσης, σημαντικό και θέτουμε στην κρίση των μελών και συγχωριανών μας πως  Δήμαρχος Μουζακίου και πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς, που δήλωσαν πως θα επιμείνουν στην κατασκευή των συγκεκριμένων μικρών υδροηλεκτρικών στο χωριό μας,  απάντησαν αρνητικά σε πρόταση του προέδρου του Συλλόγου μας να εξεταστεί το θέμα «από το μηδέν», ενώ ο κος Δήμαρχος απέφυγε ν’ απαντήσει και στην επισήμανσή μας πως θεωρείται δεδομένη η τήρηση της υπόσχεσής του για την πραγματοποίηση στο χωριό μας λαϊκής συνέλευσης για το ίδιο θέμα.

– Λαογραφικός, Αρχαιολογικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας»

– Κίνηση Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς»

Ενημέρωση των Οξυωτών για το ζήτημα του ανεμολογικού ιστού στη θέση «Προφήτης Ηλίας» Οξυάς

ιστού στη θέση «Προφήτης Ηλίας» Οξυάς

Το ζήτημα, απ’  ότι φαίνεται, ξεπερνά κι αυτόν ακόμα το θρύλο του …γεφυριού της Άρτας!!!

Αυτό το «τυπικό», κατά την άποψη της καταγόμενης από το χωριό της Οξυάς, πρώην προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου κας Σοφίας Τόλια, θέμα, απασχολεί το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας από τον Ιούνιο του 2016, όταν λήφθηκε για πρώτη φορά απόφαση για παροχή θετικής γνώμης προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, για την εγκατάσταση του συγκεκριμένου ανεμολογικού ιστού στο χωριό της Οξυάς. Απόφαση, όμως, που μετά από προσφυγές και ενστάσεις δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης αλλά και φορέων του χωριού της Οξυάς, ακυρώθηκε τότε από τις αρμόδιες Υπηρεσίες και Επιτροπές. Για να εισαχθεί, όμως, και πάλι για συζήτηση, στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2016, από το οποίο η πρόεδρός του και εισηγήτρια του ζητήματος αναγκάστηκε να το αποσύρει, κάτω από τις έντονες ενστάσεις και τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης αλλά και τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας κατοίκων του χωριού, που παραβρίσκονταν στη συνεδρίαση, και στους οποίους, μάλιστα, δεν επιτράπηκε, τότε, να εκφράσουν τις απόψεις τους.

 

Το επανέφεραν, όμως, και πάλι για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της 24-1-2017, όπου, με τις ψήφους της πλειοψηφίας και μόνο και ακολουθώντας, όπως ισχυρίστηκαν, αυτή τη φορά το «δρόμο της νομιμότητας», υπερψηφίστηκε η δημοπράτηση «δημοτικής» έκτασης στη θέση «Προφήτης Ηλίας» Οξυάς, για εγκατάσταση ανεμολογικού ιστού, με σκοπό τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην περιοχή.

 

Η νομιμότητα, όμως, και αυτής της απόφασης (4/2017) αμφισβητήθηκε και πάλι από φορείς του χωριού της Οξυάς και συγκεκριμένα από το Λαογραφικό, Αρχαιολογικό και Πολιτιστικό Σύλλογο Οξυάς και από την Κίνηση Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», οι οποίοι και άσκησαν εκ νέου προσφυγή κατά του κύρους της, βασισμένοι σε σειρά επιχειρημάτων όπως η έλλειψη λαϊκής συνέλευσης στο χωριό για το θέμα, ο χαρακτήρας της έκτασης ως «διακατεχόμενης» και η έλλειψη ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Δήμου και αντίστοιχων τίτλων, η απουσία στοιχείων που να αποδεικνύουν τον υποχρεωτικό από το νόμο προγραμματισμό που ο Δήμος οφείλει να επιδεικνύει σε ανάλογες περιπτώσεις, κ.λ.π, κ.λ.π.. Και λίγες μόλις μέρες πριν την εκπνοή της προθεσμίας, εντός της οποίας ο αρμόδιος για τον έλεγχο της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης Φορέας (Αποκεντρωμένη Διοίκηση) οφείλει να απαντήσει, ανακοινώνεται η εισαγωγή του ζητήματος και πάλι στο Δημοτικό Συμβούλιο με πρόταση, όπως προαναφέρθηκε, αυτή να ανακληθεί και να ληφθεί νέα, για παροχή θετικής γνώμης προς τις αρμόδιες υπηρεσίες για την εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού.

 

 

Δυσκολευόμαστε, βέβαια, να αντιληφθούμε τους λόγους που οδήγησαν στην ανάκληση της προαναφερόμενης απόφασης 4/2017, η οποία, κατά την ίδια τη συγχωριανή μας πρώην πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, είχε ληφθεί στο «δρόμο της νομιμότητας», όπως χαρακτηριστικά είχε δηλώσει. Εκτός κι αν διαφάνηκε – με κάποιο τρόπο – ο άμεσος κίνδυνος η απόφαση αυτή να ακυρωθεί αρμοδίως (Αποκεντρωμένη Διοίκηση) εξαιτίας των δικών μας προσφυγών, γεγονός που θα επέφερε για ακόμα μία φορά πλήγμα στο γόητρο και στο κύρος των δημοτικών συμβούλων της πλειοψηφίας, με τις ψήφους των οποίων αυτή είχε ληφθεί. Οπότε….. καλύτερα να την ανακαλέσουμε μόνοι μας!!!

 

Όλα, βέβαια, τα παραπάνω επιβάλλουν να σταθούμε τουλάχιστο και σε δύο  ακόμα ζητήματα. Με πρώτο απ’ αυτά τις παλινωδίες, την άγνοια, την προχειρότητα και την έλλειψη υπευθυνότητας και σοβαρότητας με τα οποία αντιμετωπίζονται από αρμόδιους Φορείς και πρόσωπα στη διοίκηση του Δήμου μας, ιδιαίτερα σοβαρά και καθοριστικά για το μέλλον των τοπικών μας κοινωνιών ζητήματα, όπως αυτό της εγκατάστασης ανεμολογικού ιστού με σκοπό τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην Οξυά, προοπτική με την οποία ιδιαίτερα μεγάλη μερίδα των κατοίκων του χωριού έχει εκφράσει, μέσα από θεσμοθετημένους φορείς της, δημόσια και ανοιχτά την αντίθεσή της.

 

Και το άλλο ζήτημα, το οποίο θεωρούμε πως επιβάλλεται να μην προσπεραστεί, είναι η ανεξήγητη (για εμάς) εμμονή που επιδεικνύεται στο θέμα τόσο από τον κο Δήμαρχο Μουζακίου όσο και από τη συγχωριανή μας πρώην πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, με αρωγούς και τους δημοτικούς συμβούλους της πλειοψηφίας. Ένα θέμα μέσα από το οποίο φαίνεται να επιδιώκεται η πάση θυσία και με οποιοδήποτε τρόπο ανεπίτρεπτη και χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος, για το Δήμο και το χωριό μας, παραχώρηση κοινόχρηστης έκτασης σε ιδιώτες, με σκοπό τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην Οξυά.

 

Εκτός, βέβαια, κι αν η εξήγηση είναι στο ενδιαφέρον «των δικών μας παιδιών» (!!!), στα οποία ο ανήκων στο συνδυασμό της πλειοψηφίας πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Οξυάς κος Λάμπρος Ευθυμίου αναφέρθηκε σε συζήτηση του θέματος στο Τοπικό Συμβούλιο……

 

Παρακάτω, ακολουθούν τα επιχειρήματα και οι λόγοι για τους οποίους ο Σύλλογός μας αλλά και η Κίνηση «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς» εξέφρασαν, με σχετική παρέμβαση του προέδρου του Συλλόγου μας κου Γεωργίου Καραβίδα στο Δημοτικό Συμβούλιο της 24-1-2017, την αντίθεσή τους στην εγκατάσταση ανεμολογικού ιστού και στο σχεδιαζόμενο αιολικό πάρκο στη θέση «Προφήτης Ηλίας» Οξυάς, όπως οι λόγοι αυτοί πηγάζουν μέσα από τις ανησυχίες συγχωριανών μας – σημαντικός αριθμός των οποίων παραβρέθηκε στο προαναφερόμενο Συμβούλιο – αλλά και σχετικές Πράξεις/Γνωμοδοτήσεις αρμόδιων Υπηρεσιών και επιστημόνων:

 

  • Χλωρίδα, πανίδα και ανεξερεύνητες αρχαιολογικές θέσεις, παραδοσιακά μονοπάτια, κ.λ.π., θα χαθούν.

 

  • Ανεμογεννήτριες, υποσταθμοί και γραμμές μεταφοράς θα εξαφανίσουν φυσικά τοπία και θα τα μετατρέψουν σε βιομηχανικές ζώνες.

 

  • Τουρισμός, κτηνοτροφία και όλοι όσοι εργάζονται και ζουν από το δάσος, θα υποστούν καίριο πλήγμα, αφού βοσκότοποι και λοιπές εκτάσεις γης θα χαθούν.

 

  • Ισχυρισμοί περί καταπολέμησης της ανεργίας, κ.λ.π., δεν ευσταθούν, αφού ακόμα και το μεγαλύτερο αιολικό «πάρκο» στην Ευρώπη, απασχολεί μόνο τρεις μόνιμους υπαλλήλους.

 

  • Έργα βελτίωσης της υφιστάμενης δασικής οδοποιίας ή διάνοιξης νέων δασικών δρόμων θα επιφέρουν καταστροφή του δάσους και μεγάλης έκτασης αποψιλώσεις δασικών εκτάσεων.

 

  • Η περιοχή θα υποστεί μεγάλες περιβαλλοντικές επιπτώσεις και αλλαγές από την τοποθέτηση ανεμογεννητριών σε πολύ μεγάλα υψόμετρα, κάτι που δεν παρατηρείται στον υπόλοιπο κόσμο!!!

 

  • Η ηλεκτροπαραγωγή από αιολικά πάρκα ήταν και είναι προβληματική, με πολλά προβλήματα στις εγκαταστάσεις υψηλής τάσης, κ.λ.π..

 

  • Η πραγματική συμβολή των ανεμογεννητριών στην αποκόμιση περιβαλλοντικών οφελών είναι ανύπαρκτη, αφού η συνεισφορά της αιολικής ενέργειας προς αποφυγή του «φαινομένου του θερμοκηπίου», ανέρχεται, λέει, μόλις στο 1 έως 2 τοις χιλίοις.

 

  • Το τοπίο της περιοχής θα υποστεί οριστικές αλλοιώσεις από τις εκσκαφές, όπως π.χ. αποδεικνύουν τα πρανή των δρόμων βοσκοτόπων της περιοχής ή πρανή εγκαταστάσεων κεραιών κινητής τηλεφωνίας τοποθετημένων προ πολλών ετών, που παραμένουν «κρανίου τόπος».

 

  • Θα υποστούμε όλοι μας το κόστος συντήρησης των δασικών δρόμων, που θα χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των αναγκών των αιολικών πάρκων, αφού η ευθύνη συντήρησης των οποίων ανήκει στο ελληνικό δημόσιο, ενώ τα οφέλη θα καρπούνται ιδιωτικές εταιρίες.

 

  • Το ανθρωπογενές και όχι μόνο περιβάλλον της περιοχής μας θα υποστεί τις φανερές ή λανθάνουσες βλαπτικές συνέπειες από το θόρυβο των ανεμογεννητριών αλλά και τις σωρευτικές επιπτώσεις από τις πολυάριθμες άδειες εγκατάστασης αιολικών πάρκων, που έχουν εκδοθεί, και οι οποίες από κανέναν δεν έχουν ελεγχθεί και υπολογιστεί.

 

  • Τα συγκεκριμένα έργα θίγουν παραδοσιακά επαγγέλματα της περιοχής από τα οποία εξαρτώνται ακόμα και σήμερα ολόκληρες οικογένειες του χωριού μας, ενώ, και γενικότερα, εγκυμονούν κινδύνους απώλειας εθνικών εκτάσεων, που παραχωρούνται σε ιδιώτες, ποιος ξέρει ποιους, Έλληνες και ξένους.

 

  • Τα ίδια έργα αλλοιώνουν δραματικά το τοπίο και τη φυσιογνωμία του χωριού μας και θίγουν πολιτισμικές, θρησκευτικές, κ.λ.π. ευαισθησίες μας, βασισμένες σε παραδόσεις αιώνων.

 

  • Αποτελούν εμπόδιο για άλλες, πραγματικά ωφέλιμες, επενδύσεις για την ανάπτυξη του τόπου μας, όπως είναι ο τουρισμός και η αγροτοκτηνοτροφία, κάτι το οποίο ομολογούν πλέον όλοι οι κάτοικοι των περιοχών, στις οποίες έχουν εγκατασταθεί και λειτουργούν παρόμοια έργα.

 

Στο ίδιο Δημοτικό Συμβούλιο επισημάνθηκε και η δημόσια δήλωση του Τοπικού Συμβούλου της πλειοψηφίας του χωριού μας πως «είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, το παλούκι εκεί πάνω θα μπει…» καθώς και η προσπάθεια συγκεκριμένων προσώπων αλλά και αρχών, που, με δημοσιεύματά τους στον τοπικό Τύπο, προσπαθούν να περάσουν το «μήνυμα» πως όσοι αντιδρούν δεν είναι παρά «μια χούφτα Οξυώτες», γεγονότα που υποδηλώνουν πόσο λαμβάνονται υπόψη για το θέμα οι θέσεις και οι απόψεις συγχωριανών μας και φορέων του χωριού αλλά και τις προσπάθειες κάποιων να υποβαθμίσουν τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας Οξυωτών.

 

Λαογραφικός, Αρχαιολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς «το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας»

 

 

 

 

 

Η πραγματικότητα για τα οφέλη των καταναλωτών από τις ΑΠΕ

Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν……

 

Σας έχουμε νέα…

 

Αποδίδονται, λέει, τα ποσά από το τέλος ΑΠΕ 1% (ανακοίνωση ΥΠΕΝ). Τα ποσά, δηλαδή, που δικαιούνται οι οικιακοί καταναλωτές σε περιοχές όπου λειτουργούν σταθμοί ΑΠΕ. Πρόκειται για συνολικό ποσό 17,6 εκατ. ευρώ, από το οποίο επωφελούνται με έκπτωση στο ηλεκτρικό ρεύμα οι δικαιούχοι καταναλωτές, που ανέρχονται περίπου σε 376.000.

 

Τούτο με απλά μαθηματικά σημαίνει : 17.600.000 (ποσό που μοιράζεται) /376.000 (αριθμός δικαιούχων καταναλωτών, «ρολόγια», δηλαδή) = 46,81 ευρώ… Αν αυτό διαιρεθεί και με τα πέντε χρόνια (2010 – 2014), στα οποία αντιστοιχεί, μας δίνει το …ασύλυπτο ποσό των 9,36 ευρώ για κάθε χρόνο για κάθε καταναλωτή (ρολόι).

 

Αυτά είναι τα ποσά που αντιστοιχούν στα περιβόητα αντισταθμιστικά οφέλη από τις ΑΠΕ, υπολογισμένα, επαναλαμβάνουμε, με βάση σχετική ανακοίνωση του αρμόδιου υπουργείου (ΥΠΕΝ).

 

Και ακόμα κι αυτά τα ποσά τα επωφελούνται μόνο οι καταναλωτές των περιοχών όπου λειτουργούν ΑΠΕ…

 

Τώρα μπορείτε να τα συγκρίνετε και με το ΕΤΜΕΑΡ, το ειδικό τέλος υπέρ ΑΠΕ (δηλαδή των ιδιοκτητών αιολικών πάρκων, φωτοβολταϊκών, μικρών υδροηλεκτρικών, κ.λ.π.), που αναγράφεται στους λογαριασμούς ρεύματος που μας στέλνουν… Το ΕΤΜΕΑΡ που το πληρώνουμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ…

 

Το κάνατε; Αν ναι, θα είδατε, σίγουρα, και ποιοι είναι οι πραγματικά ωφελημένοι…

 

Με τέτοιες, λοιπόν, εξαγγελίες και υποσχέσεις και με τέτοια ποσά ξεγελούν τον κόσμο και εκμεταλλεύονται το φυσικό και υδάτινο πλούτο μας, επιφέροντας και μη αναστρέψιμες βλάβες και καταστροφές στο περιβάλλον, για το οποίο μας πιπιλάνε κάθε μέρα το μυαλό πως θέλουν να προστατέψουν…

 

Για τέτοια ποσά και εμείς οι Οξυώτες κινδυνεύουμε να δούμε τις βουνοκορφές μας να γεμίζουν ανεμογεννήτριες, που δεν προσφέρουν κανένα ουσιαστικό όφελος ούτε στο χωριό μας αλλά ούτε και στην πατρίδα μας, παρά μόνο σε ιδιωτικά συμφέροντα..Και μπορείτε να υπολογίσετε πόσο κερδίζουν τα τελευταία αν σκεφθείτε πως τα ανωτέρω 17.600.000 ευρώ είναι μόλις το 1% των κερδών τους !!!!

 

Για τέτοια ποσά εμείς οι Οξυώτες κινδυνεύουμε να χάσουμε και το ποτάμι μας, αυτόν τον «πραγματικό παράδεισο», όπως το αποκάλεσαν αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς, που προσκαλέσαμε και το ερεύνησαν…

ΟΞΥΩΤΕΣ, πότε θ’ αντιληφθούμε τι πραγματικά έχει σχεδιαστεί από ορισμένους σε βάρος του χωριού μας;

 

Μήπως όταν διαπιστώσουμε πως τα κοπάδια μας δε θα μπορούν να βόσκουν στα βουνά μας; Γιατί, άντε, ας πούμε (ας πούμε, λέμε) πως είναι όπως αυτοί μας τα λένε και πως τα κοπάδια δεν ενοχλούνται από τις ανεμογεννήτριες….Το ενδεχόμενο να ενοχλούνται απ’ αυτά (για πολλούς πιθανούς λόγους) οι ιδιοκτήτες των ανεμογεννητριών, μας απασχολεί καθόλου; Γιατί κάποια παρόμοια παραδείγματα κρούσματα άρχισαν να «σκάνε», σιγά – σιγά…

 

Ή μήπως όταν δούμε τα νερά του ποταμού μας να στερεύουν από την κοίτη που απλώνεται εντός του χωριού μας, όπου για αιώνες, άλλοτε περισσότερα και άλλοτε λιγότερα, κυλούν χειμώνα – καλοκαίρι, και να μεταφέρονται με αγωγό εκτροπής εκτός των ορίων του χωριού μας και να ρέουν περήφανα στην κοίτη από το τέρμα του αγωγού εκτροπής και κάτω (και εκτός, λέμε, των ορίων του χωριού μας), όπου μέχρι τώρα δεν κυλά σταγόνα νερού τα καλοκαίρια;

 

ΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΣΤΕ, συγχωριανοί μας; ΑΚΟΜΑ Ν’ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

 

Ανεμολογικός ιστός Οξυάς

Σε συνέχεια όσων σε προηγούμενα φύλλα της εφημερίδας μας δημοσιεύσαμε, ενημερώνουμε και πάλι τους συγχωριανούς μας για το θέμα και τις μέχρι σήμερα εξελίξεις γύρω απ’  αυτό. Αρχικά, ωστόσο, επιβάλλεται να θυμίσουμε με συντομία όσα προηγήθηκαν.

 

Το θέμα, λοιπόν, απασχολεί το χωριό μας Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας από τον Ιούνιο του 2016, όταν, μετά από κατά πλειοψηφία θετική γνωμοδότηση του Τοπικού Συμβουλίου (θετικοί ψήφοι του προέδρου Λάμπρου Ευθυμίου και του τοπικού συμβούλου Σπύρου Σωτηρίου, μειοψηφούντος του τοπικού συμβούλου Κων/νου Χρ. Γκέκα) λήφθηκε για πρώτη φορά απόφαση για παροχή θετικής γνώμης προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, για την εγκατάσταση του συγκεκριμένου ανεμολογικού ιστού στο χωριό της Οξυάς.

 

Απόφαση, όμως, που μετά από προσφυγές και ενστάσεις δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης αλλά και φορέων του χωριού της Οξυάς, ακυρώθηκε τότε από τις αρμόδιες Υπηρεσίες και Επιτροπές. Για να εισαχθεί και πάλι για συζήτηση, στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2016, από το οποίο η συγχωριανή μας πρόεδρός του και εισηγήτρια του ζητήματος κα Σοφία Τόλια, αναγκάστηκε να το αποσύρει, κάτω από τις έντονες ενστάσεις και τα επιχειρήματα της αντιπολίτευσης αλλά και τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας κατοίκων του χωριού, που παραβρίσκονταν στη συνεδρίαση, και στους οποίους, μάλιστα, δεν επιτράπηκε, τότε, να εκφράσουν τις απόψεις τους.

 

Το επανέφεραν, όμως, και πάλι για συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο της 24-1-2017, όπου, με τις ψήφους της πλειοψηφίας και μόνο και ακολουθώντας, όπως ισχυρίστηκαν, αυτή τη φορά το «δρόμο της νομιμότητας», υπερψηφίστηκε (απόφαση με αριθμό 4/2017) η δημοπράτηση «δημοτικής» έκτασης στη θέση «Προφήτης Ηλίας» Οξυάς, για εγκατάσταση ανεμολογικού ιστού, με σκοπό τη δημιουργία αιολικού πάρκου στην περιοχή.

 

Η νομιμότητα, όμως, και αυτής της απόφασης (4/2017) αμφισβητήθηκε και πάλι από το Λαογραφικό, Αρχαιολογικό και Πολιτιστικό Σύλλογο Οξυάς και την Κίνηση Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», οι οποίοι και άσκησαν εκ νέου προσφυγή κατά του κύρους της παραπάνω απόφασης, βασισμένοι σε σειρά επιχειρημάτων που προέκυπταν από τη σχετική νομοθεσία.

 

Λίγες, όμως, μέρες πριν την εκπνοή της προθεσμίας, εντός της οποίας η αρμόδια για την εξέταση της ανωτέρω προσφυγής Υπηρεσία (Αποκεντρωμένη Διοίκηση) όφειλε ν’ απαντήσει, και ενόψει, προφανώς, πιθανής ακύρωσης – εξαιτίας της προσφυγής αυτής –  και της συγκεκριμένης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου περί δημοπράτησης της έκτασης για την εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού, το ζήτημα εισήχθη και πάλι στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο ανακάλεσε την ανωτέρω προσβληθείσα απόφασή του  και εξέδωσε νέα (με αριθμό 74/2017) περί «παροχής  σύμφωνης γνώμης για την εγκατάσταση ανεμολογικού ιστού στη θέση ‘Προφήτης Ηλίας’ Οξυάς».

 

Στα νεότερα, τώρα, μετά την έκδοση της προαναφερόμενης νέας απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μουζακίου (αριθμός 74/2017), εκπρόσωποι του Λαογραφικού, Αρχαιολογικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Οξυάς καθώς και της Κίνησης Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», επισκέφθηκαν το Δασαρχείο Μουζακίου, όπου είχε υποβληθεί το αίτημα των ενδιαφερόμενων εταιριών για την εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού, και αφού μίλησαν με την υπεύθυνη Δασάρχη, εκθέτοντας τις απόψεις τους, κατέθεσαν σχετικό Υπόμνημα με τις θέσεις τους.

Στη συνέχεια, ομάδα των προαναφερόμενων αντιπροσώπων μετέβηκε στην αρμόδια Υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, στην Καρδίτσα, όπου κατέθεσαν και πάλι προσφυγή κατά της τελευταίας (με αριθμό 74/2017) απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μουζακίου, περί «παροχής σύμφωνης γνώμης» για εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού στην Οξυά.

Το Δασαρχείο Μουζακίου, μετά την παροχή της σύμφωνης γνώμης από το Δήμο Μουζακίου σε εφαρμογή, όπως μας γνωστοποίησε, της σχετικής νομοθεσίας,  ικανοποίησε το αίτημα των ενδιαφερόμενων εταιριών για την εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού στη θέση «Προφήτης Ηλίας Οξυάς» η δε αρμόδια Υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας απέρριψε την ασκηθείσα εκ μέρους μας προσφυγή κατά της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Μουζακίου, ως μη παραδεκτή, χωρίς να προβεί σε εξέταση των λόγων ακύρωσης που προβάλλαμε, ισχυριζόμενη ότι η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου δε μπορεί να προσβληθεί καν, επειδή αφορά «παροχή γνώμης».  Κατά της απορριπτικής αυτής απόφασης οι προαναφερόμενοι φορείς άσκησαν και πάλι προσφυγή ενώπιον άλλης (δευτεροβάθμιας) Επιτροπής, η οποία εκκρεμεί.

Σχετικά με το θέμα οφείλουμε να επισημάνουμε τις παλινωδίες της Δημοτικής Αρχής  στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου ζητήματος, όπως είναι η λήψη μη σύννομων αποφάσεων που ακυρώθηκαν αρμοδίως ή ανακλήθηκαν από την ίδια, αλλά και την επιμονή που αυτή επέδειξε στην προώθηση του ίδιου ζητήματος, γεγονότα που, σε συνδυασμό με τη λήψη της τελευταίας (με αριθμό 74/2017) απόφασης «για παροχή σύμφωνης γνώμης» για την εγκατάσταση του ανεμολογικού ιστού και την απόρριψη ως μη παραδεκτής και μη εξεταστέας κατ’ ουσία της ασκηθείσας κατά της απόφασης αυτής προσφυγής, δημιουργεί βάσιμες υπόνοιες για μεθοδεύσεις με σκοπό την τελική έγκριση  της εγκατάστασης του ανεμολογικού ιστού.

Θυμίζουμε πως η εγκατάσταση του συγκεκριμένου ανεμολογικού ιστού αποτελεί προαπαιτούμενο (προπομπό) αιολικού πάρκου στην περιοχή, για το οποίο υπάρχει ήδη σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μουζακίου από το έτος 2012 (με αριθμό 339/2012) χωρίς οι Οξυώτες να έχουν ενημερωθεί στο παραμικρό για οτιδήποτε σχετικό,  μεγάλος δε αριθμός αυτών έχει διατυπώσει επώνυμα και δημόσια  την αντίθεσή του στο συγκεκριμένο ενδεχόμενο, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για ανεπανόρθωτες φυσικές και περιβαλλοντικές καταστροφές, για αλλοίωση του τοπίου και της φυσιογνωμίας του χωριού και της περιοχής, για παραχώρηση δημόσιας γης σε ιδιώτες, με ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες για την κτηνοτροφία του χωριού αλλά και τις μελλοντικές προοπτικές ανάπτυξής του, κ.λ.π., κ.λ.π., χωρίς, από την άλλη μεριά, κάποιο ουσιαστικό όφελος.

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ, ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΞΥΑΣ «το μοναστηρι της Αγιασ τριαδασ»

 

Ημερίδα για τα αιολικά πάρκα και τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ)

Ημερίδα με θέμα τα αιολικά πάρκα και τα μικρά υδροηλεκτρικά διοργανώνουν από κοινού η Κίνηση Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς», το «Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την προστασία των Αγράφων» και ο «Λαογραφικός, Αρχαιολογικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς ‘το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας’». 

    Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, Hotel Meliá Athens,  το απόγευμα του Σαββάτου 18 Μαρτίου, και στο Μουζάκι Καρδίτσας, Ξενοδοχείο Mouzaki Palace, πρωϊ Κυριακής 19 Μαρτίου (βλ. αναλυτικά προγράμματα παρακάτω) και θα είναι ανοιχτή σε όποιον επιθυμεί να παρακολουθήσει και να ενημερωθεί σχετικά (ειδικές προσκλήσεις δε θα σταλούν). 

Στόχος η στοιχειώδης ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των κατοίκων (μόνιμων και απόδημων) της περιοχής μας για τις συνέπειες και τους κινδύνους από τη σχεδιαζόμενη ανάπτυξη αιολικών πάρκων και μικρών υδροηλεκτρικών στις βουνοκορφές και τα ποτάμια των Αγράφων, με προτεραιότητα την προστασία περιοχών που θίγονται άμεσα, όπως είναι, για παράδειγμα, τη συγκεκριμένη στιγμή το χωριό της Οξυάς.

     Προσκλήθηκαν και θα συμμετάσχουν ειδικοί για τα συγκεκριμένα θέματα ομιλητές και συγκεκριμένα :  

Δημήτρης Παυλάκης: Σύμβουλος επιχειρήσεων, που έχει εργαστεί σαν επενδυτικός τραπεζίτης σε Νέα Υόρκη και Αθήνα και σαν μηχανικός σε ενεργειακά θέματα στη Βοστώνη. Σπούδασε μηχανολόγος, με μεταπτυχιακό αρχικά στην ενέργεια και στη συνέχεια στα χρηματοοικονομικά και τη διοίκηση επιχειρήσεων.

Χριστίνα Παπαδάκη (για Αθήνα) : Γεωπόνος MSc στο Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Περιοχών, υποψήφια διδάκτορας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, επιστημονικός συνεργάτης του Ελληνικού Κέντρου θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ).

Δημήτρης Στεργιούλης : Εκπαιδευτικός, πρόεδρος του Συλλόγου Θεοδωριανιτών Άρτας «ΟΙ ΟΡΕΙΝΟΙ». Σύλλογος και κάτοικοι του συγκεκριμένου χωριού βίωσαν  την επιχείρηση εγκατάστασης ΜΥΗΕ στο έδαφός τους.

Σωτήρης Κυπαρίσσης (για Μουζάκι) : Ειδικός επιστήμονας, Ερευνητής του Ινστιτούτου Αλιευτικής Έρευνας (ΙΝΑΛΕ).

 

Το αναλυτικό πρόγραμμα θα έχει ως εξής :

Πρόγραμμα ημερίδας σε Αθήνα, Hotel Meliá Athens, Χαλκοκονδύλη 14 και 28ηςΟκτωβρίου, Σάββατο 18/3/2017, ώρα 17:30

 

17:00 – 17:30 : Προσέλευση κοινού

17:30 – 17:35 : Χαιρετισμός – καλωσόρισμα εκπροσώπου διοργανωτών

17:35 – 17:55 : «Μικρά υδροηλεκτρικά και αιολικά στην Οξυά», επισκόπηση κατάστασης με αφήγηση και προβολή video.

17:55 – 18:15 : Χριστίνα Παπαδάκη : «Ορθή εκτίμηση των οικολογικών παροχών κατάντη έργων υδρομάστευσης».

18:15 – 18:35 : Δημήτρης Στεργιούλης: «Τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ) και οι συνέπειές τους για το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία». 

18:35 – 18:55 : Δημήτρης Παυλάκης : «Αιολικά: Ενεργειακά ατελέσφορα, περιβαλλοντικά κοροϊδία και κλοπή σε καιρό πτώχευσης». 

18:55 – 19:30 : Ερωτήσεις – απαντήσεις

 

Πρόγραμμα ημερίδας σε Μουζάκι, Ξενοδοχείο Mouzaki Palace, Κυριακή 19/3/2017, ώρα 11 : 15

10:45 – 11:15 : Προσέλευση κοινού

11:15 – 11:20 : Χαιρετισμός – καλωσόρισμα εκπροσώπου διοργανωτών

11:20 – 11:40 : «Μικρά υδροηλεκτρικά και αιολικά στην Οξυά», επισκόπηση κατάστασης με αφήγηση και προβολή video.

11:40 – 12:00 : Σωτήρης Κυπαρίσσης : «Αναφορά σε οικολογικές περιπτώσεις των έργων υδρομάστευσης».

12:00 – 12:20 : Δημήτρης Στεργιούλης : «Τα μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ) και οι συνέπειές τους για το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία». 

12:20 – 12:40 : Δημήτρης Παυλάκης : «Αιολικά: Ενεργειακά ατελέσφορα, περιβαλλοντικά κοροϊδία και κλοπή σε καιρό πτώχευσης». 

12:40 – 13:00 : Ερωτήσεις – απαντήσεις

– Κίνηση Οξυωτών «Εξόρμηση για την προστασία του χωριού της Οξυάς»
– Δίκτυο Φορέων και πολιτών για την προστασία των Αγράφων
– Λαογραφικός, Αρχαιολογικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Οξυάς ‘το μοναστήρι της Αγίας Τριάδας΄»